تبلیغات
مقالات مهندسی پزشکی ، برق ، الکترونیک ،علوم پایه ، علوم آزمایشگاهی ، پزشکی،روانشناسی - مطالب ابر مهندسی پزشکی

Medicaleng.Net

1397/03/26 16:44

نویسنده : شهرام قاسمی
سلام بر همگی دوستان عزیز ممنونم که از وبلاگ ما دیدن کردید ما هم اکنون در سایت زیر مشغول به فعالیت هستیم خوشحال می شویم آنجا هم به ما سر بزنید متشکرم Medicaleng.net


دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: medicaleng.net ، سایت مهندسی پزشکی ، مقالات مهندسی پزشکی ، تجهیزات پزشکی ، مهندسی پزشکی ، بیوالکترونیک ، بیومکانیک ،
آخرین ویرایش: - -

معرفی دستگاه فلوروسکوپی

1389/06/25 18:28

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: تجهیزات پزشکی ،

معرفی دستگاه فلوروسکوپی

تاریخچه

اولین سیستمهای فلوروسکوپی که به عنوان آشکارساز بود یک پرده فلوروسکوپی بود که پزشک مستقیماً آن را می دیده است.در این سیستمها فوتونهای اشعه ایکس که به پرده می رسند تبدیل به فوتونهای نور مرئی میشود که توسط مشاهده کننده قابل رؤیت بود. جنس پرده ها سولفید کادمیم روی بودند و نورسبز متمایل به زرد متشعشع می کردند. یک شیشه سربی از پرتودهی زیاد اشعه ایکس محافظت می کرد و درجه تفکیک را می کاست. ولی عیب آن این بود که چون پرده، نور ضعیفی را تابش میکرد،پزشکان باید در اتاق تاریک کارمی کردند و قدرت تشخیص کنتراست آنها کم بود. در سیستمهای مدرن ، یک لوله تشدید کننده تقش آشکارساز را دارد.لوله تشدید کننده دارای یک پرده فلورسنت، کاتد نوری (فوتوکاتد) و پرده فسفوری است.فوتونهای اشعه ایکس پس از برخورد به پرده فلورسنت به فوتونهای نوری تبدیل می شوند.الکترونهای نوری را با پتانسیل kV 25 شتاب می دهند و توسط یک لنز الکترواستاتیکی روی یک پرده فسفوری کوچک متمرکز می کنند.سپس تصویر با یک دوربین تلویزیونی و یک سیستم بزرگ کننده قابل مشاهده است. گاهی به جای دوربین تلویزیونی از دوربین سینمایی mm 16 استفاده میشود که درجه تفکیک بهتری دارد ولی برای مشاهده در طول آزمایش دوربین تلویزیونی بهتر است.

فلوروسکوپی


تجهیزات فلوروسکوپی:
ساده ترین شکل دستگاه فلوروسکوپی شامل میز رادیوگرافی، تیوب زیرین تخت و صفحه تشدید کننده در بالای میز می باشد.صفحه حاوی ماده ای نظیر سولفید کادمیم است که بر روی ورقه نازک پوشش داده شده و پایین صفحه محافظ پلاستیکی در وسط بیمار و صفحه شیشه ای سرب دارد در طرف بیننده قرار گرفته است این مجموعه داخل قاب فلزی که از صفحه محافظت می کند و حرکت تیوب زیرین را با صفحه هماهنگ می کند،قرار می گیرد.روشنایی صفحه فلورسنت را می توان با افزایش جریان تیوب اضافه کرد چه تصویر مستقیم روی صفحه فلورسنت و چه توسط تقویت کننده و سیستم تلوزیونی مدار بسته دیده شود مسلما باید تیوب اشعه ایکس و سیستم ثبات بهم متصل باشند و همزمان حرکت کنند.

تعویض کننده سریال (وسیله برای اسپات فیلم):
این قسمت کاست را به محلی که آماده پرتودهی است می آورد.سیستم اینترلاک اطمینان می دهد تا زمانی که تیوب زیر تخت از حالت اسکی به رادیوگرافی تبدیل نشود و نتوان پرتو تولید کرد،اندازه و میدان پرتو بسته به فاصله معین تا کانون به طور اتوماتیک محدود می شود.به کمک سلکتور قالب هر اندازه دلخواه از فیلم را میتوان تحت تابش قرارداد یا توسط پوشش های سربی می توان در قسمتهای مختلف یک فیلم پرتودهی های متعدد داشت یعنی یک فیلم را می توان به دو چهار شش یا هشت قسمت کوچک تقسیم کرد.

تغییر از وضعیت فلوروسکوپی به رادیوگرافی:
هنگام این تغییر وضعیت زیر اتفاق می افتد:
1- ابتدا با فشار دادن کلید اکسپوژر مدارها برای اکسپوژرها آماده می شوند.
2- مدارات فلوروسکوپی از مدار خارج می شوند.
3- مدارات رادیوگرافی مورد نظر در مدار قرارمی گیرند.
4- کاست به محل اکسپوژر کشیده می شود.
5- با ادامه فشار کلید اکسپوژر با فشار مجدد کلید، اکسپوژر انجام می شود.

تایمر فلوروسکوپی:
در اغلب بخش ها به مدار فلوروسکوپی تایمری وصل است که زمان فلوروسکوپی هر بیمار را نشان می دهد.کاربر مدت هر آزمایش را روی تایمر انتخاب می کند.

اندازه گیری دوز بیمار:
وسیله ای که دوز پرتو بیمار را طی آزمایشات تشخیص اندازه گیری می کند Diamentor است. این وسیله شامل اتاقک یونیزاسیون مسطح، پیش آمپلی فایر، وسیله اندازه گیری و نمایشگر است.با هر شمارش علایم صوتی از میکروفون پخش می شود.زمانی که شمارنده دوز آزمایشی را در یک آزمایش نشان داد، با فشار یک دکمه می توان آن را صفر کرد.هم چنین دوز بیمار را می توان با استفاده از دیسک های ترمولومینسانت اندازه گیری کرد.

بزرگ نمایی:
با اعمال انرژی به الکترود متمرکز کننده ثانویه می توان سطح کوچکی از فسفر ورودی را تاحد زیادی برای آنکه تمام سطح فسفر خروجی را بپوشاند بزرگ نمود. به علت کاهش اندازه میدان ورودی، تعداد الکترون کمتر برای پوشش فسفر خروجی موجود خواهد بود.

رویت تصویر خروجی:
به چند طریق میتوان تصویر کوچک خروجی را مشاهده یا ثبت کرد:
1- رویت مستقیم با چشم(امروزه کمتر صورت می گیرد)
2- روی مانیتور تلویزیونی با استفاده از سیستم مدار بسته تلوزیونی
3- فوتوگرافی تصویر روی فیلم های بریده و یا فیلم نواری
4- ثبت تصویر روی سینه فیلم
5-دوربین های تلویزیونی

در تصویر برداری پزشکی معمولا از دونوع دوربین تلویزیون استفاده میشود:
1- دوربین ویدیکون
2- دوربین پلابیکون

کینسکوپی:
با استفاده از سینه دوربین میتوان تصویر کوچک روی مانیتور تلویزیون را ضبط کرد. شاتر دوربین باید با باریکه الکترونی که صفحه مانیتور را جاروب می کند هماهنگ باشد. مزیت روش ضبط سینمایی آن است که لازم نیست بیمار پرتوی بیش از آنچه برای ضبط تلوزیونی لازم است دریافت کند.

معایب این روش عبارتند از:
1- از دست رفتن اطلاعات،زیرا شاتر دوربین سینمایی تا وقتی که قسمت جدید از فیلم کشیده شود بسته می ماند.
2- احتمالا روی تصویر لکه ظاهر می شود،زیرا در هر فریم فیلم سینمایی از دوز کمتر استفاده می شود.
3- اگر دوربین و سیستم تلویزیونی کاملا هماهنگ نباشد ممکن است خطوط افقی روی سینه فیلم ظاهر شود.

ساختار تیوپ تشدید کننده تصویر:
کار این تیوپ:
تبدیل تصویر اشعه ایکس به یک تصویر نوری قابل دیدن که شدت روشنایی آن به حد کافی بوده و بتوان آنرا به راحتی مشاهده کرد.

اجزاء تیوپ:
یک آند یک کاتد و یک یا دو الکترود متمرکز کننده که همگی درون یک محفظه شیشه ای ناقوسی شکل قرار دارند.
کاتد همان صفحه بزرگ فسفر ورودی (input phosphor)، آند همان صفحه فسفر کوچک خروجی (output phosphor)و الکترود های همان لنزهای الکترو استاتیکی هستند که بین آند و کاتد درون محفظه شیشه ای قرار دارند.تمام سطوح تیوپ باید دارای کمی انحنا باشند تا در برابر اختلاف
فشار بین درون (خلاء)و بیرون محفظه (هوا)مقاومت کنند.صفحه فسفر ورودی از یک ماده فلور سانس که بصورت ذرات بخار در آمده و روی یک صفحه نازک آلومینیومی رسوب داده شده تشکیل شده و قطر آن بین 15تا20 سانتیمتر است.ماده فلور سانس در واقع یدور سزیم (csi) است.در دستگاههای قدیمی تر سولفور کادمیم و روی تقویت شده استفاده می شد.جهت گیری عمودی بلورهای csi،تراکم بیشتر و عدد اتمی بالاتر از خواص خوب csi می باشد. همچنین این ماده دارای بهره بالاتر بوده و رزولوشن یا دقت تصویر ایجاد شده توسط آن بیشتر است. تبدیل تعداد بیشتر فوتون های اشعه ی ایکس به فوتون های نوری باعث کاهش نویز تصویر می شود.کار صفحه فسفر تولید نور متناسب با نورون اشعه تابیده شده است.فوتوکاتد یکی دیگر از اجزاء تیوپ است و از مجموعه ای از ترکیبات آنتیموان و سزیم تشکیل شده است تا تصویر فوتونی ایجاد شده توسط صفحه فسفر ورودی را به یک تصویر الکترونی تبدیل کند، یعنی با برخورد نور، از خود الکترون ساطع نماید.این الکترونها با اختلا ف پتانسیل 25 تا 35 کیلو وات (که بین آند و کاتد است)به طرف آند شتاب
می گیرند.در طول مسیر توسط لنزهای الکتروستاتیکی روی صفحه فسفر خروجی متمرکز می شوند.قطر صفحه فسفر خروجی 15 تا 25 میلیمتر است.این صفحه از بخارات رسوب سولفات کادمیم فعال شده با نقره، روی یک صفحه آلومینیومی نازک تشکیل شده است.تصویر تشکیل شده روی صفحه خروجی شدت روشنایی بسیار زیادتری نسبت به تصویر صفحه ورودی دارد.محفظه شیشه ای تیوپ 2 تا 4 میلیمتر ضخامت دارد ودر یک محفظه فلزی پوشش سرب قرار گرفته است.

دو روش برای دیدن تصویر خروجی وجود دارد:
1- استفاده از از سیستم نمایش آینه ای
2- استفاده از دوربین فیلمبرداری و صفحه نمایش تلویزیونی
درسیستم آینه ای تصویر خروجی تیوب توسط تعدادی عدسی و آینه به چشم فرد می رسد.
مزیت این روش سادگی و هزینه پائین آن نسبت به سیستم نمایش تلویزیونی است.عیب آن این است که در هر لحظه یک یا دو نفر می تواند تصویر را ملاحظه کنند.در سیستم نمایش تلویزیونی تصویر خروجی تیوب توسط یک دوربین فیلمبرداری می باشد و توسط یک صفحه نمایشگر تلویزیونی به صورت بلادرنگ نمایش داده می شود. مزیت این روش مشاهده همزمان چند تصویر است.مزایای دیگر امکان بهبود کنتراست تصویر و امکان ذخیره سازی و انتقال تصاویر به محل دیگر می باشد.عیب آن پیچیده بودن و هزینه بالای تجهیزات آن است.اولین مسئله در مورد این سیستم کوپل کردن تصویر خروجی صفحه فسفر خروجی به دوربین تصویر برداری است.

این عمل به دو روش قابل انجام است:
1-سیستم فیبر نوری
2- سیستم عدسی
در سیستم فیبر نوری یک صفحه فیبر نوری نازک یک ارتباط خوب بین فسفر خروجی و تیوب تشدید کننده و دوربین تلوزیونی برقرار می کند.در سیستم عدسی دو عدسی و یک آینه نیمه شفاف به کار می رود.عدسی اول به آن عدسی شیئی میگویند،نور ساطع شده توسط صفحه فسفر خروجی را می گیرد وبه یک دسته نور موازی تبدیل می کند.آینه نیمه شفاف در مسیراین نور باعث می شود تا دسته نور به دو دسته تقسیم شود.یک دسته به عدسی دوربین رفته و بعد از همگرایی به ورودی دوربین تصویر برداری می رسد.دسته دوم نیز می تواند به وردی یک سیستم تصویر برداری دیگر مثل دوربین اسپات فیلم یا دوربین سینمایی تحویل داده شود.با تعیین محل عدسی های چشمی با توجه به اندازه صفحه فسفر خروجی، ورودی دوربین می تواند کوپلینگ مناسب را بین این دو ایجاد کند.

تشدید کننده های تصویر مسطح:
در این حالت یک تصویر با اندازه واقعی و غیر معکوس ایجاد می کند.به جای تصویر برداری الکترونی – نوری از روشی به نام تمرکز نزدیک فوتو الکترونی استفاده می شود.دراین روش فوتوکاتدها و صفحات فولورسانس در مقابل هم و به صورت موازی قرار میگیرند و اختلاف ولتاژ 15 کیلو ولت بین آنها برقرار است.آنگاه یک میدان الکتریکی یکنواخت ایجاد می شود ویک تصویر یک به یک با لبه های تیز ایجاد می شود.اشعه ایکس تابیده شده به صفحه ورودی تبدیل به فوتونهای نوری می شود.از برخوردهای فوتونهای نوری با فوتوکاتد اول الکترون تولید می شود.الکترونها تحت اثر میدان انرژی جذب می کنند و به صفحه فلورسانس اول برخورد کرده و تصویری روشن تر از تصویر قبلی ایجاد می کنند.این تصویر صفحه فلورسانس دوم را تحریک می کند. صفحه دوم همان صفحه خروجی است که نوری در محدوده سبزایجاد می کند.

دروبین های تلوزیونی:
دونوع دوربین تصویر برداری وجود دارد:
1- دوربین ویدیکون (vidicon) که متداولتر است.
2- دوربین ارتیکون (orthicom).

اجزا اصلی یک دوربین ویدیکون: یک محفظه شیشه ای تخلیه شده از هوا شامل یک صفحه سیگنال (signal plode) یک هادی نور (photo condoctor) و یک تفنگ الکترونی (electon gon)
می باشد.

با تابش نور به صفحه هادی،مقاومت الکتریکی قسمتهای مختلف صفحه متناسب با نور تابیده شده تغییر می کند.تغییر در مقاومت باعث شارش بار بین صفحه سیگنال و لایه هادی نور می شود.یک تفنگ الکترونی یک شعاع الکترونی ایجاد می کند که لایه هادی نوری راجاروب می کند.شعاع الکترونی هر نقطه از لایه هادی نور را دوباره تا مقدار اولیه شارش می کند.مقدار جریان لازم برای شارش اندازه گیری شده و پس از تقویت به مونیتور ارسال می شود، سپس دامنه سیگنال ویدئویی حاصل در هر لحظه متناسب با جریان لازم برای شارش مجدد یک نقطه از لایه هادی نور و در نتیجه
متناسب باشدت نور تابیده شده به آن نقطه می باشد. تیوب دوربین یک منبع جریان با مقاومت بالاست و مقاومت داخلی آن چند مگا اهم است. برای داشتن تطبیق امپدانس خوب مقاومت ورودیRi بالا لازم است.صفحه سیگنال و لایه هادی نور تیوب مشابه یک خازن موازی با این مقاومت عمل می کنند(Ci). با افزایش فرکانس، ولتاژ در ورودی تقویت کننده کاهش می یابد.اگر پاسخ فرکانسی تقویت کننده عکس پاسخ فرکانسی ورودی باشد، در خروجی یک پاسخ فرکانسی مسطح داریم.بهره متناسب با حاصلضرب Ri*Ci افزایش می یابد.

مونیتور:
مونیتور یک سیستم نمایش تلویزیونی است که در واقع سیگنال ویدئویی مرکب (که عبارت است از سیگنال ویدوئی تقویت شده که پالسهای همزمان افقی و عمودی روی آن سوار شده اند)را از طریق یک کابل کواکسیال با امپدانس 75 اهم دریافت می کند.

دو نوع مونیتور در سیستم نمایش تلوزیونی اشعه ایکس بکار میرود:
1- نمونه استاندارد
2- نمونه با رزولوشن بالا یا 1249 خط
در نمونه استاندارد نسبت عرض به ارتفاع مونیتور 4:3 و در نمونه با رزولوشن بالا 1:1 است.کنتراست و شدت روشنایی مونیتور باید قابل کنترل باشد. کنتراست با بهره تقویت کننده و شدت روشنایی با ایجاد کنتراست و شدت روشنایی مونیتور باید قابل کنترل باشد.کنتراست با بهره تقویت کننده و شدت روشنایی با ایجادبایاس منفی روی گرید ابتدایی مونیتور نسبت به ولتاژ کاتد تأمین می شود.

سیستم کنترل روشنایی اتوماتیک:
شدت روشنایی یک تصویر فلوروسکوپی بسته به اینکه از کدام ناحیه بدن تصویر برداری کنیم و ضخامت و چگالی آن ناحیه، تغییر می کند.
برای ثابت نگه داشتن میزان روشنایی دو راه وجود دارد:
1- کنترل بهره سیستم تقویت کننده تلویزیونی (کنترل اتومکاتیک بهره یا AGC)
2- کنترل میزان اشعه تابیده به شخص (کنترل اتوماتیک روشناییABC)

کنترل بهره سیستم تقویت کننده:
به راحتی و باهزینه کم قابل اجراست.اشکال این روش این است که افزایش بهره بدون افزایش میزان اشعه ورودی نسبت سیگنال به نویز را کاهش می دهد. در این روش بهره سیستم تقویت کننده تصویر و پارامترهای قابل تنظیم دوربین تصویر برداری به طور اتوماتیک و با گرفتن فیدبک از مقدار شدت روشنایی تصویر خروجی کنترل می شوند، به طوری که شدت روشنایی تصویر ثابت بماند.

در روش کنترل میزان اشعه ورودیABC :با افزایش یاکاهش میزان اشعه ورودی
به تیوب تشدید کننده تصویر روشنایی تصویر را تغییر میدهیم.

برای انجام این روش سه راه وجود دارد:
1- سیستم کنترل اتوماتیک کیلو ولت
در این روش ولتاژ اولین ژنراتور ولتاژ بالا توسط سیگنالی که متناسب با میزان روشنایی تصویر است تغییر داده می شود.روشنایی کمتر باعث افزایش میزان kv و روشنایی بیشتر باعث کاهش میزان kvمی شود.تغییر kv با ثابت نگه داشتن میزان mA صورت می گیرد.


مزیت اصلی روش: دامنه وسیع دینامیکی حدود 20:1 یا بیشتر و ازدست نرفتن کنتراست در تصویر برداری از قسمتهای ضخیم و چگالتر بدن است.


2-سیستم کنترل اتومکانیک میلی آمپر:
در این روش میزان kv دو سر تیوب اشعه ایکس ثابت است و باتغییر جریان فیلامان،کنترل روشنایی تصویر صورت میگیرد. گرم وسرد شدن فیلامان طول می کشد ودر نتیجه زمان واکنش کند است.
مزیت این روش:پیاده سازی آسان و کم خرج آن است.

تنظیم همزمان kV , mA:
امروزه بعضی از دستگاهها از ترکیب دو سیستم فوق بهر ه می گیرند، مثلا mA در حداکثر مقدار خود و kV از مقدار کم به زیاد افرایش می یابند تا به روشنایی دلخواه برسیم.

ضبط تصاویر فلوروسکوپی:
تطابق تصاویر مانیتور با چشم مشاهده کننده وروشنایی اتاق کمتر است و شدت روشنایی (brightness) مانیتور باید قابل کنترل باشد. مانیاز به ضبط تصاویر به عنوان مدرک در پرونده پزشکی بیمارداریم.

روشهای مختلفی برای ضبط تصاویر فلوروسکوپی وجود دارد:
1- ضبط کننده اسپات فیلم (spot film recorders)
تجهیزات اسپات فیلم بین بیمار و تشدید کننده و تصویر قرار می گیرند و یک یا چند لحظه ازتصویر زنده فلوروسکوپی را روی فیلم رادیولوژی ضبط می کنند.دارای محلی برای قرار دادن کاست فیلم است.در موقع فلوروسکوپی رادیو لوژیست ممکن است هر زمانی بخواهد کاست را از محل استقرار خود به محل آماده تابش حرکت دهد.حرکت کاست از محل استقرار اولیه تا محلی که کاست به طور کامل بین بیمار و تشدید کننده تصایر قرار گیرد حدود یک ثانیه طول می کشد.زمانی که کاست به محل تابش برسد بابسته شدن یک کلید فرمان تابش صادرمی گردد.در طول این یک ثانیه چندین عمل می بایست انجام گیرد.
1- مدارات کنترل kV,mA و زمان از حالت کنترل فلوروسکوپی به حالت کنترل رادیوگرافی تغییر وضعیت دهند.

2- جریان فیلمان متناسب با kV وmA در خواستی رادیولوژی تغییر کرده و گرمای فیلامان به حد نهایی خود برسد.
3- آند دوار تیوب شروع به چرخش نموده و به سرعت نهایی خود برسد.به دلیل نیاز به زمانی جهت انجام آماده سازی ها رادیوگرافی ها دارای دو نقطه ضعف اساسی است.


1- زمان تابش و گرفتن عکس رادیو گرافی حدود یک ثانیه از زمانیکه رادیولوژیست تصمیم به ضبط تصایر روی فیلم می کند عقب تر است وممکن است دراین یک ثانیه تصویر تغییر کرده باشد.
2- حرکت مکانیکی کاست از حالت اولیه به حالت تابش باعث ایجاد لرزش خفیفی در سریوگراف شده و این امر باعث تارشدگی در تصویر می شود.

3- دوربین فوتو اسپات photospot camera

دوربین فوتواسپات تصویر خروجی تشدید کننده تصویر را روی فیلم ضبط می کند.تیوب های تشدید کننده تصویر با قطر فسفر گیرنده تا 16 اینچ اجازه می دهند نوار بزرگ بدون حرکت تیوب تشدید کننده و تصویر ازیک نقطه به نقطه دیگر در یک تصویر به نمایش در آیند.یک مزیت دوربین فوتواسپات کاهش قابل ملاحظه میزان اشعه تابیده شونده در یک یا چند عمل تابش رادیوگرافی صورت گرفته است و نمی گذارد اشعه زیادی به بیمار تابانده شود.یک عیب این روش وزن زیاد تجهیزات
فیلمبرداری است و باید تعادل مجموعه دوربین و تشدید کننده را به صورتی به وجود آورد.

3-روشهای دیگر ضبط تصاویر فلوروسکوپی عبارتند از:
ضبط تصاویر بر روی فیلم سینمایی یا سینه فلوروروگرافی
ضبط تصاویر بر روی نوارهای مغناطیسی و دیسک های نوری


منبع:

http://www.prin.ir/ShowRadiology.asp?ID=14





دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: معرفی دستگاه فلوروسکوپی ، مهندسی پزشکی ، تجهیزات پزشکی ،
آخرین ویرایش: - -

مراحل انجام یک آزمون آنژیوگرافی

1389/06/25 18:24

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: تجهیزات پزشکی ،


مراحل انجام یک آزمون آنژیوگرافی

هدف از انجام آزمون آنژیوگرافی تهیه تصاویر از شریانها )آرتریوگرافی)و وریدها)ونوگرافی(می باشد که این شریانها به طور سلکتیو توسط کاتتر انتخاب میشوند .مهمترین عمل هم درطی انجام این آزمون جهت رسیدن به هدف که همانا تهیه آنژیوگرام از شریانها می باشد،‌‌وارد کردن کاتتر به مدخل شریان مورد نظر می باشد . برای رسیدن به این منظور بایستی در ابتدا کاتتر را به نحوی وارد شریان کرد .

چندین راه جهت انجام این عمل وجود دارد ، که با توجه به شرایط بیمار و برخی شرایط خاص ،‌ یکی از این روشها را انتخاب می کنیم . این روشها عبارتند از :

1-     ورود کاتتر از طریق شریان فمورال ( femoral artery )

2-     ورود کاتتر از طریق شریان براکیال ( brachial artery )

3-     ورود کاتتر از طریق شریان آگزیلاری ( axillary artery )

4- ورود کاتتر از طریق آئورت شکمی ( با  توجه  به  عبور سوزن پونکسیون از کنار مهره های کمری به روش Translumbar

    معروف است )

بهترین و مطمئن ترین راه جهت هدایت کاتتر ، انجام آنژیوگرافی از طریق پونکسیون شریان فمورال می باشد که با روش سلدینگر انجام می شود و از ایمنی بالایی در مقایسه با سایر روشها برخوردار است . در این روش پونکسیون شریان فمورال ،‌ پائین تر از لیگامان اینگوینال انجام می شود .

نحوه پونکسیون شریان فمورال :

پس از تزریق لیدوکائین در محل پونکسیون جهت ایجاد بی حسی موضعی در اطراف شریان فمورال ، سوزن پونکسیون وارد شریان شده ، پس از اطمینان از اینکه سوزن در داخل شریان قرار دارد ، ماندرن سوزن را خارج کرده و با مشاهده خروج خون از سوزن ، بلافاصله سیم راهنما از داخل سوزن وارد شریان شده و در داخل شریان به اندازه مورد نیاز پیش برده می شود ، سپس سوزن را خارج کرده و شیت شریانی
(vascular sheath) با کمک دایلیتور ( dilator )
از روی سیم راهنما وارد شریان می شود . در این موقع ، سیم راهنما و دایلیتور را خارج کرده و فقط شیت در محل پونکسیون قرار می گیرد .

*توجه داشته باشید که تمامی مراحل انجام آزمون بایستی به طریق استریل انجام شود.

قرار گرفتن شیت در داخل شریان این کمک را می کند که برای هدایت کاتتر و نیز تعویض کاتترها در موقع لزوم ، مشکلی برای وارد کردن مجدد کاتتر دیگر وجود نداشته باشد . این در حالی است که در گذشته قبل از ابداع شیت ،‌ از سیم راهنمای بلند استفاده می شد و جهت تعویض کاتتری که در داخل شریان است با یک کاتتر دیگر ، ابتدا بایستی سیم راهنما از طریق کاتتر وارد شریان شود و سپس کاتتر خارج گردد و مجدداً‌ کاتتر دیگری که قرار است وارد شریان بیمار شود از روی سیم راهنما وارد شریان می شود .این روش وقت گیر بوده و راحتی کار در هنگام استفاده از شیت را نیز دارا نمی باشد .

پس از قرارگرفتن شیت درشریان بیمار ،‌ رادیولوژیست تحت هدایت فلوروسکوپی کاتتر را به سمت شریان مورد نظر هدایت می کند و با انجام مانورهای لازم برروی کاتتر آن را وارد مدخل شریان مورد نظر می کند . در این هنگام پس از مطمئن شدن از محل قرارگیری کاتتر ( به واسطه تست با ماده حاجب ) ، انژکتور را به سر کاتتر وصل کرده و حجم مورد تزریق و میزان تزریق در ثانیه برای دستگاه انژکتور مشخص می شود . همچنین تیوب اشعه xبر روی ناحیه مورد نظر که قرار است از آن آنژیوگرام تهیه شود ، سانترشده و با توجه به نوع آزمون و آنچه قرار است مورد بررسی قرار گیرد ،‌ تعداد اکسپوزها در ثانیه ( ( FPS ) Frames Per Second ) و زمان تأخیر برای اکسپوز ( در صورت لزوم ) تعیین شده و اکسپوز انجام می شود .

پس از تهیه نماهای مورد نظر و نیز درصورت لزوم ، انتخاب شریانهای دیگر توسط هدایت کاتتر و تهیه تصاویر آنژیوگرام ، کاتتر از شریان خارج شده و پس از آن شیت نیز از شریان خارج شده و شریان در بالای محل پونکسیون  (proximal  نسبت به محل پونکسیون ) توسط  هر دو  دست به طور صحیح  فشار داده   می شود( کمپرس می شود ) تا اینکه خونریزی از محل پونکسیون قطع شود . پس از اطمینان از قطع خونریزی محل پونکسیون توسط گاز استریل پانسمان شده و کیسه شن ( به مدت 2 الی 4 ساعت ، بسته به شرایط انجام آنژیوگرافی )بالای محل پونکسیون قرار می گیرد تا خونریزی کاملاً قطع شود.پس از اتمام آزمون نیز بیمار بایستی به مدت 8-6 ساعت کاملاً استراحت نماید ( complete bed rest ) تا احتمال خونریزی مجدد بر اثر حرکت بیمار از بین برود .

منبع: prin.ir





دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: تجهیزات پزشکی ، مهندسی پزشکی ، مراحل انجام یک آزمون آنژیوگرافی ،
آخرین ویرایش: - -

" رادیوتراپی " چیست ؟

1389/06/25 18:23

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: تجهیزات پزشکی ،

" رادیوتراپی "  چیست ؟

" رادیوتراپی " یکی از روشهای اصلی درمان سرطان محسوب می شود و سالهاست که خدمات رادیوتراپی در کشور ما توسط پزشکان متخصص به بیماران ارائه می گردد. ولی متاسفانه به دلیل باورهای غلط عده ای از بیماران نسبت به عوارض رادیوتراپی ، میزان گرایش عموم به این درمان زیاد نیست. در این میان عدم اطلاع کافی تعدادی از پزشکان در مورد رادیوتراپی به باورهای نادرست. دامن می زند . در این خصوص ، گفتگویی با دکتر " بهرام مفید "‌رادیوتراپیست و عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی انجام شده است.

رادیوتراپی یعنی چه ؟
رادیوتراپی یعنی از بین بردن تومورهای بدخیم توسط اشعه دادن به آن ، که این اشعه شامل انواع ایکس و گاما میشود.

آیا همزمان با از بین رفتن تومور ، سلولهای مجاور آسیب می بینند و آیا نگرانی بیماران نسبت به عوارض رادیوتراپی ،‌به جاست ؟
درست است که همزمان ، سلولهای اطراف تومور آسیب می بینند و این مسلما" یکی از عوارض رادیوتراپی است ، اما بیماران نباید در این مورد نگران باشند زیرا پزشک قبل از درمان ، کاملا" به این مساله توجه می کند و با توجه به منطقه تومور، میزان اشعه را طوری تنظیم می کند که کمترین آسیب به سلولهای اطراف برسد. درغیر اینصورت با یک بار اشعه دادن به میزان زیاد ، تومور به یکباره از بین می رفت و آسیب فراوانی نیز وارد می شد که قابل جبران نبود. در حقیقت آسیب سلولهای اطراف ، یک محدودیت برای رادیوتراپیست محسوب می شود.

آیا میزان اشعه مورد استفاده در مورد تمام اندام ها، یکسان است ؟
خیر میزان اشعه براسا س نوع و محل تومور انتخاب میشود. برای اندام های حساسی مثل ریه ، روده و معده میزان اشعه کمتر و برای دست و پا اشعه قوی تری استفاده خواهد شد.

عوارض جانبی رادیوتراپی چیست ؟
مهمترین عارضه جانبی رادیوتراپی ، عوارض پوستی و سوختگی محل مورد نظر است . ولی منظور از سوختگی در 90 درصد موارد تنها تغییر رنگ پوست و به ندرت سوختگی های درجه اول است . گاهی سوختگی از درجات بالاتر هم اتفاق می افتد که شیوع بسیار کمی دارد و بیماران نباید نگران این قضیه باشند. اصولا مشکل رادیوتراپی در جامعه ما نگرانی مردم از سوختگی است . ولی با افزایش سطح تبحر پزشکان و دستگاههای جدید این مشکل ، بسیار کم اتفاق می افتد.
سایر عوارض رادیوتراپی بستگی به محل تومور دارد . مثلا" پس از اشعه دادن به تومورهای شکم ، تا مدتی عوارضی مثل اسهال ، مشکلات گوارشی و سوزش ادرار دیده میشود که دائمی نیست .

چه کسانی نمی توانند تحت درمان با رادیوتراپی واقع شوند ؟
دو دسته از افراد نمی توانند از رادیوتراپی استفاده کنند. گروه اول خانم های باردار هستند که مطلقا" نمی توانند تحت درمان واقع شوند. دسته بعدی افرادی هستند که قبلا" تحت درمان دوره ای با اشعه قرار گرفته اند. در مورد این افراد ، درصورت عود تومور و لزوم استفاده مجدد از اشعه ، از دوز پایین تر اشعه استفاده می شود.

آیا تمام سرطان ها با رادیوتراپی قابل درمان هستند ؟
خیر. درسرطانهایی مثل لوسمی ( نوعی سرطان خون) که سلولهای سرطانی در کل گردش خون وجود دارند نمی توان از اشعه استفاده کرد. اما در تومورهای اندام های مختلف مثل تومور روده یا ریه از رادیوتراپی استفاده زیادی میشود. در واقع 60? از بیماران برای این قسمت از درمان ارزشی قایل نیستند و بیشتر تمایل به شیمی درمانی دارند. چون رادیوتراپی هنوز برای مردم کاملا" شناخته شده نیست.

چرا بیماران ارزش زیادی برای رادیو تراپی قائل نیستند و برای حل این مشکل چه باید کرد ؟
شاید یکی از دلایل این باشد که ما در ایران یک مرکز کامل و مجهز مختص سرطان نداریم . تا تمام مراحل درمان سرطان از قبیل جراحی ، رادیولوژی مخصوص ، شیمی درمانی و رادیوتراپی را پوشش دهد. در ضمن مراکز درمانی ما به نسبت حجم بالای بیماران ، بسیار محدود است و علاوه بر همه این ها میزان اطلاع پزشکان عمومی و حتی برخی متخصصین نسبت به رادیوتراپی بسیار کم است بنابراین بیماران به درمانهای دیگر سوق داده می شوند.
برای آشنایی بیشتر مردم رسانه ها ، خصوصا" صدا و سیما نقش بسیار مهمی دارند تا رادیو تراپی نقش موثر آن برای عموم مردم بیشتر معرفی شود. البته در حال حاضر متاسفانه به دلیل تعداد زیاد مبتلایان به سرطان ، کم کم مردم بیشتر با رادیوتراپی آشنا می شوند.

آیا رادیوتراپی توسط بیمه های دولتی پوشش داده می شود ؟
بیمه های دولتی ، رادیوتراپی درمراکز دولتی را پوشش می دهند. اما چون مراکز دولتی پاسخ گوی تعداد زیاد بیماران نیستند، مراکز خصوصی مطرح میشوند و متاسفانه بیمه ها با مراکز خصوصی به سختی قرار داد می بندند و هزینه ای هم که توسط بیمه پرداخت می شود ناچیز است . شاید بتوان مشکل دیگر رادیوتراپی را هزینه بالای آن عنوان کرد.

در حال حاضر چه پیشرفت هایی در زمینه رادیوتراپی صورت گرفته است ؟
یکی از نقاط عطف علم رادیوتراپی ، اختراع دستگاههای شتاب دهنده است که امروز ه به بازار آمده است و مراکز محدودی هم در تهران و شهرستانها دارای این دستگاه هستند. در دستگاه شتاب دهنده اشعه با انرژی بیشتری به زیر پوست انتقال داده میشود و عوارض پوستی آن بسیار کم است و توموری که در عمق واقع شده است ، انرژی بالایی دریافت کرده
و درمان موثرتر است و قسمت های مجاور تومور هم کمتر هدف اشعه واقع می شوند.
پیشرفت دیگری که در زمینه رادیوتراپی مطرح است ایجاد روش های سه بعدی است که توسط سی تی اسکن ابتدا نقشه تومور از جهات مختلف کشیده میشود و زمانی که اشعه داده میشود دقیقا" اشعه به خود تومور اصابت کرده و حتی زمانی که تومور تغییر جهت می دهد ، دستگاه نیز جهت خود را عوض می کند و باز دقیقا" به خود تومور اشعه داده می شود و اندام ها و سلول های اطراف از آسیب در امان می مانند و عوارض جانبی درمان به حداقل می رسد.

منبع: prin.ir

به نقل از سایت medisna.ir




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: " رادیوتراپی " چیست ؟ ، " رادیوتراپی " یکی از روشهای اصلی درمان سرطان محسوب می شود ، مهندسی پزشکی ، تجهیزات پزشکی ،
آخرین ویرایش: - -

فوتوپلتیسموگرافی چیست ؟

1389/06/25 18:21

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: تجهیزات پزشکی ،

فوتوپلتیسموگرافی چیست ؟


Photo Plethysmography‏:‏
‏ ‏PPG‏ كه به ‌صورت ‏Light Reflection Rheography‏ یا ‏LRR‏ شناخته شده است یك روش غیر تهاجمی با استفاده از تاباندن نور غیر مرئی مادون قرمز به پوست است. با توجه به حجم خون موجود در پوست و بافت، نور مادون قرمز جذب می‌شود با اندازه‌گیری نور جذب نشده تغییرات موجود در حجم خون را می‌توان محاسبه كرد. همانند ‏IP‏ می‌توان تغییرات حجم خون در سیاهرگ و منحنی ضربانی شریانها را به‌دست آورد.‏




اندازه‌ گیری فوتوپلتیسموگرافی
‏ ‏PPG‏ بر اساس تعیین مشخصات نوری یك ناحیه معین پوست تعریف می‌شود. برای رسیدن به این مقصود، مقداری نور نامرئی مادون قرمز به پوست تابانده می‌شود. قسمتی از نور كه وابسته به مقدار حجم خون موجود در این قسمت از پوست است، جذب می‌گردد. در هر بار مقدار نور منعكس شده با تغییرات حجم خون برابر است. تغییرات حجم خون را میتوان با اندازه‌گیری این نور بازگشتی و با استفاده از مشخصات نوری بافت و خون محاسبه كرد. شما می‌توانید این اثر را با چشمان خود مشاهده نمائید، پوست با خون كم سفید به نظر می‌رسد ولی با خون بیشتر تیره‌تر می‌شود. ‏PPG‏ مفهومی نزدیك به همین قضیه ولی با رزالوشن و حساسیت بالاتر دارد.‏
‏ روشهای اندازه‌گیری جدید از تجهیزات پیچیده‌تری بهره می‌برد كه باعث افزایش دقت و اعتبار نتایج این روش شده است، با این وجود باید به خاطر داشت كه فقط اندازه‌گیریهای نسبی ممكن است و فقط حجم خون تغییر می‌كند و قابل ثبت است. سیگنال اندازه‌گیری شده تغییرات حجم خون در سیاهرگها و ضربان خون شریانی را در مویرگها نشان می‌دهد. پارامترهای متغیر دیگری نیز كه به ‏PPG‏ بر می‌گردند وجود دارد.‏
‏ ‏D-PPG، دیجیتال پلتیسموگرافی یك نام خاص در آزمایش سیاهرگی در پلتیسموگرافی است. به‌صورت تاریخی به معنی یك تكنیك سنجشی پیشرفته به‌كار می‌رود. در حال حاضر اغلب دستگاههای موجود با یك تكنیك مشابه كار می‌كند.‏
Rheography‏- ‏Reflection‏- ‏Light‏ (‏LRR‏) نیز به آزمایش سیاهرگی بر می‌گردد این نام بر اساس یك نوع خاص از سنسور كه توانایی حس كردن و ساطع كردن را در یك طرف خود دارد (گیرندگی و فرستندگی) گرفته شده است. این سنسور بخش منعكس شده از نور ساطع شده را اندازه می‌گیرد. (باید توجه كرد كه سنسورهایی كه در اینجا بحث خواهند شد (سنسورهای تبادلی) فقط می‌تواند موج ضربانی را اندازه‌گیری نماید. (فقط سنسورهای بازتابنده قادر است در آزمایش سیاهرگی كار كنند).


آزمایش سیاهرگی:

این قسمت كه با نامهای ‏tip-toe-test‏ یا آزمایش پمپ عضله شناخته می‌شود و یك آزمایش جهت تشخیص نارسایی دریچه های سیاهرگی است. نارسایی سیاهرگی یك بیماری شایع بوده و می‌تواند نتیجه لخته شدن خون در سیاهرگها باشد. برای انجام آزمایش بیمار باید روی صندلی كه قابلیت تنظیم وزن را دارد بنشیند پاها باید كمی كشیده باشد (زاویه 110 درجه) در حین آزمایش بیمار باید كف پاهای خود را بالا آورده و سپس به حالت قبل بازگرداند تا خون از سیاهرگها پمپ شود.‏
‏ این حركت باید حداقل 10 بار انجام شود. در حین این آزمایش خون موجود در سیاهرگها بنابر انقباض موجود در عضلات به سمت قلب پمپ می‌شود.‏
‏ بعد از انجام آزمایش بیمار باید به‌صورت بی‌حركت تا زمانی كه منحنی ‏refill‏ ثبت می‌شود منتظر بماند. در طول این زمان منحنی ‏‎ refill‎‏ اندازه گیری می‌شود. اگر دریچه های سیاهرگی درست عمل كند و به‌موقع بسته شود هیچ خونی برگشت پیدا نمی‌كند و ‏refill‏ فقط در زمان ایجاد جریان بداخل سرخرگها اتفاق می‌افتد. این فرآیند پرشدن مجدد از 30 تا 120 ثانیه بطول می‌انجامد. اگر یك سیاهرگ ناسالم وجود داشته باشد، خون می‌تواند به عقب بازگشت نماید و ‏refill‏ خیلی سریعتر اتفاق می‌افتد (كمتر از 25 ثانیه) هر چه سرعت پر شدن بیشتر باشد نارسایی سیاهرگها وخیم‌تر است.‏
‏ آزمایش ‏PPG‏ جهت به دست آوردن كارآیی اولیه سیاهرگ بسیار مناسب است. این آزمایش بسیار ساده است و حتی می‌توان در داروخانه‌ها این آزمایش را انجام داد و نتایج آن را با فشار خون اندازه‌گیری شده مقایسه نمود. معاینه‌های بیشتر توسط پزشكان متخصص با استفاده از روشهای ‏PPG‏ و داپلر انجام می‌شود.


فتوپلتیسموگرافی شریانی (‏Photo Pulse‏):

همانند ‏IP‏ در این روش نیز می‌توان سیگنال ضربانی شریانها را از سیگنال تغییرات حجمی خون سیاهرگی جدا كرد. دو نوع مختلف از پروبهای ‏PPG‏ در سنجش شریانی مورد استفاده دارد:‏


‏ پروبهای بازتابنده :

این پروب برای آزمایش سیاهرگی نیز كاربرد دارد. نور ساطع شده و قسمت حس كننده در كنار یكدیگر و در یك پروب قرار گرفته‌ است. سنسورهای نوری، نوری را كه توسط بافت پوست منعكس شده آشكار می‌كند. با توجه به آناتومی بدن، سنسورهای ‏PPG‏ فقط در آشكار‌سازی موج ضربانی در نواحی كه تعداد زیادی مویرگ و سیاهرگ به یكدیگر جوش خورده است همانند انگشتان دست و پا، لوب گوش و چند ناحیه در صورت كاربرد دارند. این نواحی با قسمتهایی كه در قسمت سیاهرگی بكار می‌رود، متفاوت است ولی هر دو كار توسط یك سنسور انجام می‌شود.‏


‏ پروبهای انتقال: در این پروبها سنسورهای نوری در طرف مقابل قسمت ساطع كننده نور قرار گرفته ‌است و بافت در بین این دو قسمت قرار دارد. در این حالت میدان كاربردی و مكانی كه نور می‌تواند به داخل آن از میان بافت نفوذ كند، محدود می‌شود (انگشتان دست و پا و لوب‌های گوش)، در مغایرت با پروبهای بازتابنده. منابع اصلی تولید ضربان كه شامل رگهای بزرگ نیز می‌شود این سنسورها را برای اندازه گیری فشار خون نیز توانا می‌سازد.‏
‏ پلتیسموگرافی شریانی شكل و اندازه موج ضربانی را همانند ‏IP‏ اندازه‌گیری و ارزیابی می‌كند، كاربرد ساده این روش در روی انگشتان دست و پا ، کاربرد این تكنیك را در موارد زیر مفید و ممکن ساخته است:‏
* تشخیص بیماریهای مویرگها در انگشتان (این كار فقط با مشاهده منحنی‌های به‌دست آمده ممكن است).‏
‏* تشخیص كارآیی اغتشاش جریان خون (سندرم ‏Raynould، انگشت مرده، سندرم ‏Fibration‏): برای تشخیص اغتشاشات و اختلافات، انگشت را برای چند دقیقه سرد می‌كند و زمان لازم برای اینكه دامنه پالس دوباره نرمال شود را اندازه‌گیری می‌كند.‏
‏* تشخیص سندرم thoractic outlet‏: در این كار سرخرگ موجود در شانه را توسط فشار مسدود می‌كند (سرخرگ دست یا سر) و با مانیتور كردن موج ضربانی یك بند انگشت، موقعیت و مكان رگی كه در شانه مسدود شده باشد مشخص می‌گردد.‏
‏* اندازه‌گیری فشار خون حتی در بند انگشتان‏: در پروبهای انتقال به راحتی می‌توان فشار خون سیستولی را اندازه‌گیری كرد.‏
‏* پروبهای PPG‏ بصورت سنسورهای جریان خون نیز كاربرد دارد: ولی كار كردن با آنها بسیار سخت تر از پروبهای داپلر است. یك كاف روی شریان اصلی بسته می‌شود و فشاری بیشتر از فشار سیستول را اعمال می كند و سپس به آرامی فشار را كم می‌كنند. زمانی كه پروب ‏PPG‏ فقط موج ضربانی را نشان می‌دهد، فشار سیستولی خون برابر با فشار موجود در كاف است. با استفاده از كافهای كوچك حتی می‌توان فشار خون در یك بند انگشت را نیز محاسبه كرد.‏‎ ‎




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: فوتوپلتیسموگرافی چیست ؟ ، مهندسی پزشکی ، تجهیزات پزشکی ، Photo Plethysmography‏:‏ ، Light Reflection Rheography ،
آخرین ویرایش: - -



تعداد کل صفحات : 3 1 2 3
Check Google Page Rank

تصویر ثابت