تبلیغات
مقالات مهندسی پزشکی ، برق ، الکترونیک ،علوم پایه ، علوم آزمایشگاهی ، پزشکی،روانشناسی - مطالب پزشکی

کدام چربی مناسب است؟

1390/07/17 09:58

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: پزشکی ، ورزش و تغذیه ، دانستنیهای پزشکی ،

توصیه ی اساسی این است که دریافت چربی کمتر از 30 درصد کالری روزانه باشد و فقط کمتر از 7 درصد رژیم غذایی از چربی اشباع ‌شده تامین گردد.


روغن

امروزه شاهد نظرات متفاوت و گاه متضاد در باره ی نوع چربی مناسب برای حفظ سلامتی هستیم.

عده ‌ای به‌ دلیل این که چربی حیوانی به دست آمده از دنبه ی آب شده و یا از کره ی آب کرده را طبیعی می ‌دانند، اظهار می‌ دارند که مصرف این نوع چربی برای سلامتی از انواع گیاهی بهتر است. دلیل آن ها نیز عملیات فرایندی است که بر روی دانه‌ های گیاهی به هنگام روغن ‌کشی انجام می ‌شود. دلیل دیگری که گاه شنیده می ‌شود، چسبنده بودن قطرات روغن گیاهی سرخ‌ کردنی به هنگام استفاده است.

مدعیان ناسالم بودن روغن‌ های گیاهی مخصوص سرخ کردنی معتقدند به علت این که قطرات روغن دنبه هنگام سرخ کردن به سطح گاز نمی ‌چسبد، پس نشانگر سالم‌ تر بودن این نوع چربی است.

از طرف دیگر، متخصصان تغذیه نیز اعتقاد دارند که مصرف چربی گیاهی برای حفظ سلامت افراد مناسب تر است. دلیل عمده آنان نیز وجود کلسترول و اسیدهای چرب اشباع در روغن حیوانی است که موجب رسوب چربی در رگ ‌ها و نیز سخت تر کردن دیواره رگ ها شده و منجر به بیماری تصلب شرائین و در نهایت پرفشاری خون و بیماری ‌های قلبی عروقی می‌ گردد. این در حالی است که در روغن‌ های گیاهی علاوه بر اسیدهای چرب غیر‌اشباع امگا-6 و امگا-3، ضمنا مقادیر مناسبی آنتی ‌اکسیدان‌ های طبیعی از قبیل ویتامین E وجود دارد که خود به حفظ تندرستی مصرف‌ کنندگان کمک می ‌کند.

بنابراین، در این مطلب به طور مختصر به ساختمان روغن ‌ها می ‌پردازیم تا ضمن ارائه اطلاعاتی در این زمینه، به تفاوت‌ های چربی‌ ها بیشتر بپردازیم.

از ترکیب یک الکل سه ظرفیتی به‌ نام گلیسرول یا گلیسرین با یک تا سه اسید چرب، یک ملکول چربی حاصل می‌ شود. ملکول اسید چرب از تعدادی کربن و هیدروژن تشکیل می ‌گردد. اگر بین هر دو کربن در این ملکول تنها یک الکترون به اشتراک گذاشته شود، به آن پیوند معمولی گفته می‌ شود؛ در حالی که اگر بین دو کربن دو الکترون به اشتراک گذاشته شود به آن پیوند دوگانه اطلاق می ‌گردد. به این ترتیب به حالت اول، یعنی وقتی که بین اتم‌ های کربن موجود در زنجیر اسید چرب هیچ پیوند دوگانه ‌ای وجود نداشته باشد، اسید چرب اشباع ‌شده یا SFA گفته می ‌شود.

توصیه اساسی این است که دریافت چربی کمتر از 30 درصد کالری روزانه باشد و فقط کمتر از 7 درصد رژیم غذایی از چربی اشباع ‌شده تامین گردد و بقیه چربی حتما از نوع غیر اشباعی، به‌ ویژه انواع غیر ترانس و امگا3 باشد

اگر بین اتم‌ های کربن موجود در زنجیر اسید چرب، پیوند دو گانه‌ ای وجود داشته باشد، اسید چرب اشباع‌ نشده(Saturated Fatty Acid = SFA) نام می‌ گیرند.

بسته به این که این اسید‌های چرب دارای یک و یا چند پیوند دوگانه باشند،‌ نامگذاری آن ها متفاوت خواهد بود:

اگر تنها یک پیوند غیراشباع در ساختار اسید چرب وجود داشته باشد، به آن اسید چرب تک غیر اشباعی(Mono Unsaturated Fatty Acid = MUFA) گفته می‌ شود.

چنان چه بیش از یک پیوند دوگانه داشته باشد، به آن اسید چرب چند غیر اشباعی (Poly Unsaturated Fatty Acid = PUFA) می‌ گویند.

بسته به ساختمان اسید چرب و محل قرار گرفتن پیوندهای دو گانه در آن، ممکن است اسید چرب امگا3 و یا امگا 9 و غیره نامگذاری شود.

باید خاطر نشان کرد سه اسید چرب غیر‌اشباع به نام اولئیک، لینولئیک و لینولنیک برای بدن ضروری هستند؛ یعنی بدن قادر به ساخت آن ها نیست، ولی به آن ها نیاز دارد. همان گونه که ذکر شد، اسیدهای چرب ضروری فقط در روغن‌ های گیاهی به اندازه مناسب وجود دارند.

به طور کلی اگر اسیدهای چرب اشباع فراوان مصرف شوند، موجب بالا رفتن غیرطبیعی کلسترول در خون می ‌شوند. ضمنا اغلب اسیدهای چرب از جمله اسید لوریک، اسید میریستیک و اسید پالمتیک موجب افزایش چربی خون شده و ضایعات عروقی ایجاد می‌ کنند.

اسید میریستیک بیشترین قدرت ایجاد ضایعات عروقی را دارد و پس از آن نیز اسیدهای پالمتیک و لوریک این اثر را نشان می‌ دهند. اسید میریستیک اغلب در چربی کره و نارگیل و روغن هسته خرما دیده می ‌شود. اسید پالمتیک 60 درصد اسیدهای چرب اشباع شده دریافتی را تشکیل داده و ‌موجب بیشترین شیوع هیپرکلسترولمی ‌(بالا رفتن کلسترول خون) می ‌شود. این اسید چرب در اغلب چربی ‌های حیوانی وجود دارد.

جایگزینی اسیدهای چرب اشباع با اسیدهای چرب غیر اشباع با یک پیوند دوگانه (مثل اسید لینولئیک که یک اسید چرب 18 کربنه دارای یک پیوند دوگانه است) و همچنین افزایش دریافت میوه و سبزی موجب پیشگیری از بیماری‌ های قلبی عروقی می ‌گردد. بنابراین نوع اسید چرب موجود در غذای مصرفی به ‌شدت بر افزایش چربی و کلسترول خون و ایجاد بیماری‌ های قلبی عروقی اثر می ‌گذارد. افزایش دریافت اسید‌های چرب غیر اشباع به میزان 1 درصد، موجب کاهش کلسترول به اندازه 4/1 میلی ‌گرم در دسی ‌لیتر می ‌گردد. این اسیدهای چرب به طور وسیعی در روغن ‌های گیاهی، سس‌ های سالاد و مارگارین ‌ها وجود دارند.

سه اسید چرب غیر‌اشباع به نام اولئیک، لینولئیک و لینولنیک برای بدن ضروری هستند؛ یعنی بدن قادر به ساخت آن ها نیست، ولی به آن ها نیاز دارد

مطالعات نشان داده که رژیم مدیترانه‌ ای موجب کاهش عود بیماری ‌های مزمن عروقی به میزان 50 تا 70 درصد می ‌شود. این رژیم دارای مقادیر زیادی میوه‌، سبزیجات ریشه ‌ای(هویج ، شلغم ، سیب‌ زمینی ، پیاز ، تربچه) و سبزیجات برگ سبز، نان‌ ها و غلات، ماهی ، و غذاهای حاوی مقادیر زیادی اسید لنیولئیک(روغن کتان و کانولا)، روغن ‌های گیاهی از قبیل کانولا و مغز دانه‌ هایی مثل گردو می ‌باشد.
مارگارین

فرایند هیدروژناسیون که برای سفت کردن روغن و مارگارین در صنعت به طور گسترده ‌ای استفاده می‌ شود، موجب ایجاد اسید  چرب خطرناکی به نام ترانس می ‌شود. گرچه مقداری اسید ترانس در غذاهای حیوانی(گوشت گاو، کره، چربی شیر) نیز وجود دارد، اما میزان اسید‌های چرب اشباع نشده ترانس موجود در چربی ‌های طبیعی کم است.

مصرف اسیدهای چرب ترانس موجب بالا رفتن کلسترول می ‌شود. این اسیدها از نظر بیولوژیکی شبیه اسید چرب اشباع شده عمل کرده و ضمنا قدرت اکسید شوندگی بالای آن ها، امکان فساد بیشتری را فراهم می ‌کند که در نتیجه برای سلامتی مفید نیستند. توصیه می‌ شود که بیشتر از 2 درصد مقدار کل انرژی رژیم غذایی توسط اسید‌های چرب ترانس تامین نشود. از مصرف کره‌های گیاهی جامد که با روش ‌های قدیمی تولید می ‌شوند، باید پرهیز شود.

مقدار چربی رژیم غذایی

چاقی با مقدار چربی دریافتی ارتباط داشته و بر روی بسیاری از عوامل خطر بیماری‌ های قلبی عروقی و از جمله آترواسکلروز، تاثیر می ‌گذارد. وقتی چربی رژیم غذایی کاهش می ‌یابد، سطح تری‌ گلیسرید و کلسترول نیز تحت تاثیر قرار می‌ گیرد. البته رژیم بسیار کم چرب که کمتر از 20 درصد انرژی کل را از چربی تامین کند نیز نمی‌ تواند سطح کلسترول خون را به طور چشمگیری کاهش دهد. بنابراین، توصیه اساسی این است که دریافت چربی کمتر از 30 درصد کالری روزانه باشد و فقط کمتر از 7 درصد رژیم غذایی از چربی اشباع ‌شده تامین گردد و بقیه چربی حتما از نوع غیر اشباعی، به‌ ویژه انواع غیر ترانس و امگا3 باشد.



دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: کدام چربی مناسب است؟ ،
آخرین ویرایش: - -

ناخن سالم نشانگر سلامتی

1390/07/17 09:56

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: دانستنیهای پزشکی ، پزشکی ،

ناخن ها در ماه 3/0 میلی متر رشد دارند

ناخن ها در حقیقت بخشی از پوست بدن به شما می روند که بخش اصلی آن ها را یک پروتئین به نام کراتین تشکیل می دهد. ناخن ها معمولا از مجاورت پوست اطرافشان رشد می کنند و بالا می آیند. بنابراین آن بخش از ناخن که با ناخن گیر می چینید، بخشی از ناخن است که مدت ها قبل تولید شده است و مسیر تمام بستر ناخن را طی کرده و به بالای انگشتان رسیده است.

هر ناخن از لایه ای از سلول های مخصوص در زیر قاعده ناخن و نزدیک پوست دور ناخن ساخته شده است.

اگر شما همین حالا به ناخن های تان نگاه کنید، هلالی از ناخن را به شکل رنگ پریده درست در زیر پوست اطراف ناخن های تان مشاهده می کنید. ناخن ها محکم به پوست زیرشان چسبیده اند و به وسیله چین های پوستی اطرافشان در مسیر مستقیم رشد کرده و بالا می آیند.

سرعت رشد ناخن های شما با دیگران متفاوت است و حتی ممکن است ناخن یکی از انگشتان تان خیلی سریع تر از سایر انگشتان رشد کند و یا سرعت رشد ناخن های دست و پای تان کاملا متفاوت باشد.

هر ناخن به طور متوسط 3/0 سانتی متر در طول یک ماه رشد می کند. بنابراین اگر شما مثلا به دلیل فرو رفتن ناخن انگشت پا در پوست اطراف آن مجبور شوید که به روش جراحی ناخن تان را بکشید، 5 تا 6 ماه طول می کشد تا ناخن جدیدی در محل آن رویش پیدا کند.

ناخن های مردان سریع تر از ناخن های بانوان رشد می کند. در دوران حاملگی سرعت رشد ناخن افزایش می یابد چون ترشح هورمون ها می توانند باعث افزایش سرعت رشد ناخن شوند.

وقتی ناخن ها بیمار می شوند

شما ممکن است ناخن های خوبی داشته باشید و شاهد رشد کاملا سالم ناخن های تان باشید ولی بسیاری از افراد با ناخن های شان مشکلات متفاوتی دارند. برخی افراد ناخن هایی شکننده دارند که فقط کافی است به لبه لباس شان گیر کند، در این صورت ناخن شان خیلی سریع می شکند.

شکنندگی ناخن ها در زمستان بیشتر می شود چون پوست و ناخن در این فصل خشک تر هستند. فرو بردن ناخن در آب حاوی کلر مثل آب استخر و مواد پاک کننده مانند وایتکس نیز باعث شکنندگی ناخن ها می شود.

برای این که از ناخن های تان در برابر شکستن محافظت کنید باید هنگام انجام کارهای منزل دقت کنید.

اگر شما لکه های سفید بر روی ناخن های تان دارید، نشان دهنده آسیب های جزیی به ناخن هستند. اشتباه نکنید این لکه ها از کمبود ویتامین خبر نمی دهند. ناخن ها ممکن است به علت بیماری کبدی، سفید و کدر شوند.

اگر به ناخن های افراد سیگاری نگاه کنید می بینید ناخن های انگشتانی که با آن سیگار را می گیرند، تغییر رنگ داده است.

گاهی وقتی انگشتان دست یا پای تان به جایی برخورد می کند لکه های آبی متمایل به قرمز در زیر بستر ناخن های تان پدیدار می شود که به مرور سیاه می شود. در این شرایط، خون ریزی در زیر بستر ناخن رخ داده که در ابتدا این لکه خونی قرمز رنگ است ولی به مرور و با تجزیه شدن این خون، تغییر رنگ ها در زیر بستر شفاف ناخن به چشم می آیند.

گاهی دور ناخن پوسته پوسته می شود یا به اصطلاح "ریشه" می کند. در این موارد، لبه های کنده شده را باید با قیچی های مخصوص ببرید و آن ناحیه را ضدعفونی کنید چون محل مناسبی برای ورود میکروب ها به درون پوست است.

دوپینگ ناخن ها

انواع مختلفی از مواد برای تقویت ناخن ها در بازار وجود دارند. با استفاده از این محصولات برای ناخن های ضعیف، شکننده و ورقه ورقه شده در کوتاه مدت می توان این ناخن ها را تقویت کرد اما اگر از این محصولات بیش از 3 هفته استفاده کنید، اثرات آن برعکس خواهد شد یعنی با سفت کردن بیش از حد ناخن ها، آن ها را به شکستگی مستعدتر می کنند.

یک روش مفید برای داشتن ناخن های سالم و محکم، مالیدن کرم دست و روغن های گیاهی بر روی ناخن و پایه آن پس از شست و شوی دست است.

با استفاده از یک سوهان ناخن به ناخن شکل و فرم دهید. سوهان را از گوشه ها به سمت مرکز نوک ناخن بکشید. به طور رفت و برگشتی سوهان را حرکت ندهید چون این کار باعث ایجاد رگه ها و ریش ریش هایی در نوک ناخن شده و در نتیجه ورقه ورقه می شود.

ناخن سالم

دست های تان را با آب گرم و صابون به مدت چند دقیقه نگه دارید تا جرم زیر ناخن ها پاک شود.

لاک های کهنه و قدیمی را پاک کنید و سعی کنید بیش از یک بار در هفته از پاک کننده لاک (استون) استفاده نکنید زیرا ناخن ها را خشک می کند و ناخن های خشک بیش از ناخن های نرم و مرطوب شده در معرض شکسته شدن هستند.

هیچ وقت از ناخن های تان استفاده ابزاری نکنید مثلا خارج کردن منگنه از درون کاغذ با ناخن صحیح نیست چون به شدت به بافت ناخن صدمه می زند.

دوستان و دشمنان ناخن ها

اگر دوست دارید دست ها و ناخن هایی سالم و زیبا داشته باشید باید مراقب موادی که با ناخن های تان در تماس هستند، باشید. ناخن ها در اثر غوطه ور شدن طولانی در آب یا مقادیر زیادی قلیا و مواد پاک کننده قوی، نرم شده و به تدریج تخریب می شوند.

حلال های آلی و روغن موتور نیز باعث نرم شدگی صفحه ناخن می شوند. روغن های معدنی موجب جدا شدن ناخن از بستر و ضخامت زیر ناخن می شوند. عفونت های کنار ناخن به وسیله میکروب های متفاوتی ایجاد می شوند. آشپزها، باغبان ها، کشاورزان و نوازندگان مستعد ابتلا به این عفونت ها هستند. این حالت به ویژه در اطراف ناخن های قصاب ها دیده می شود.

موقع آرایش ناخن ها مراقب آن ها باشید

‌انتخاب نادرست افراد برای آرایش ناخن، راه ساده ‌ای برای مبتلا شدن به تعداد زیادی از عفونت ‌ها است و خانم‌ ها باید در انتخاب آرایشگرانی که برای پدیکور و مانیکور به آن ها مراجعه می ‌کنند، دقت بسیاری داشته باشند.

دکتر اورنگو، متخصص پوست و دانشیار دانشکده پزشکی بیلور با بیان این نکته اضافه می ‌کند: بیماری‌ هایی که بر اثر آرایش غیربهداشتی ناخن ‌ها می ‌توانند خانم ‌ها را مبتلا کنند، شامل عفونت به وسیله قارچ ‌ها و مخمرها، هپاتیت C و حتی ایدز هستند.

تمام سالن ‌های آرایشی که بر روی ناخن‌ ها کار می ‌کنند، باید بعد از آرایش ناخن های هر فرد وسایل خود را استریل کنند، اما در برخی مواقع آرایشگاه‌ ها به دلیل شلوغی این کار را کامل انجام نمی‌ دهند.

دکتر اورنگو می ‌افزاید: اگر می خواهید از این خطرات در امان بمانید، بهترین کار این است که یک ‌سری لوازم مانیکور و پدیکور برای خودتان داشته باشید. در این صورت شما از تمیزی وسایل اطمینان دارید و دیگر نگران مراجعه به آرایشگاه ها نخواهید بود.

کسی که ناخن ‌های شما را آرایش می ‌کند نباید به سمت عقب ناخن فشار آورده یا پوست انتهای ناخن‌ ها را ببرد. پوست این ناحیه، ناخن ‌ها را به پوست دست می ‌چسباند و مانع از ورود قارچ ‌ها و مخمرها به داخل بدن می ‌شود. اگر می خواهید بر روی این قسمت از پوست کار کنید تنها باید از محلول‌ های حل‌ کننده کوتیکول استفاده کنید. این محلول‌ ها بدون این که کوتیکول یا همان پوست انتهای ناخن ‌ها را از ناخن جدا کنند آن را نرم می ‌کنند.

علاوه بر این، افرادی که مایلند ناخن مصنوعی داشته باشند باید بیشتر نگران سلامت دست های شان باشند.

برای پیشگیری از عفونت ‌های گوناگون سعی کنید دست‌ های خود را تمیز نگاه دارید، در صورت نیاز از مرطوب ‌کننده‌ های ناخن استفاده کنید و ناخن های تان را مرتب کنید. برخی ویتامین‌ ها مانند بیوتین نیز می ‌توانند به داشتن ناخن‌ های سالم کمک کنند.




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: ناخن سالم نشانگر سلامتی ،
آخرین ویرایش: - -

کاهش چربی‌های اضافی شکم

1390/07/17 09:55

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: مقالات علمی آموزشی ، پزشکی ، ورزش و تغذیه ، دانستنیهای پزشکی ،

کوچک کردن شکم نیاز به وقت و حوصله زیادی دارد، بخصوص اگر نقاطی از شکم نسبت به کاهش چربی مقاوم باشند و به ‌راحتی لاغر نشوند.

ناحیه ی پایین شکم و پهلوها دو قسمتی هستند که با ورزش و رژیم غذایی به سختی لاغر می‌شوند. بعضی افراد روزهای متمادی از جدیدترین وسایل لاغری شکم استفاده می‌کنند، در حالیکه هیچ‌کدام از این روش‌ها برای لاغر کردن شکم موثر نیست.

تنها یک شیوه مفید برای لاغر کردن نقاط مقاوم به لاغری وجود دارد که به شرح زیر است:

اجرای یک رژیم صحیح و علمی + انجام ورزش‌های هوازی+ حرکات ورزشی مربوط به شکم+ بلند کردن وزنه.

اولین چیزی که باید بدانید این است که لاغر کردن فقط یک قسمت از بدن غیرممکن است. با رژیم و ورزش، کاهش چربی طبق یک قاعده کلی صورت می‌گیرد و تمام قسمت‌های بدن لاغر می‌شوند و قسمتی از بدن که سریع‌تر چاق می‌شود، به ‌همان نسبت دیرتر از سایر قسمت‌های بدن لاغرمی‌شود. این مسئله به ساختمان ژنتیکی افرد مربوط است؛ مثل رنگ چشم، رنگ مو و...، یعنی نمی‌توان آن را تغییر داد. مثلاً در یک فرد ران‌ها چاق‌‌تر از سایر قسمت‌ها و در فرد دیگری باسن چاق تر است و هنگام لاغر شدن این قسمت‌ها دیرتر لاغر می‌شوند.

در خانم‌ها نقاطی از بدن که نسبت به کاهش وزن مقاوم هستند شامل باسن، ران و کمر است. در آقایان قسمت پایینی شکم و پهلوهاست.

بعضی افراد چاق تصور می‌کنند با انجام ورزش‌های مخصوص یک ناحیه از بدن و بدون رژیم غذایی، می‌توانند آن قسمت را لاغر کنند. به همین دلیل برای لاغر کردن شکم، هر روز تمرینات ورزشی مخصوص این قسمت را انجام می‌دهند، ولی با این کار فقط عضلات شکم را قوی می‌کنند، در حالیکه مقدار چربی آن تغییری نمی‌کند.

بهترین راه برای سوزاندن چربی شکم انجام ورزش‌های هوازی است. ورزش‌های هوازی مثل پیاد‌ه‌روی، دویدن، دوچرخه‌سواری، شنا و کوهنوردی مقدار زیادی از چربی‌های بدن را می‌سوزانند. ولی بیشتر افراد خیلی زود از انجام این ورزش‌ها خسته می‌شوند و آن را رها می‌کنند. 10 دقیقه اول ورزش، گلیکوژن (ذخیره قندی در کبد) بدن می‌سوزد. اگر فقط 20 دقیقه ورزش کنید، نیمی از عمل سوزاندن چربی را انجام داده‌اید که برای حفظ سلامتی قلب خوب است، ولی چربی زیادی از بین نمی‌رود، زیرا تا وقتی‌که کاملاً ذخایر گلیکوژنی کبد از بین نرود، چربی زیادی نمی‌سوزد. بنابراین برای از بین بردن چربی شکم،4-3 بار در هفته و هر بار باید 30 تا 60 دقیقه پشت سرهم ورزش هوازی را انجام دهید. مثلاً یک ساعت در روز پیاده‌روی کنید. البته این پیاده‌‌روی باید به قصد ورزش باشد نه تفریح، مثلاً برای دیدن ویترین مغازه ها یا خرید چیزی نباشد که مجبور شوید بین پیاده‌روی خود بایستید.

برای از بین بردن چربی شکم،4-3 بار در هفته و هر بار باید 30 تا 60 دقیقه پشت سرهم ورزش هوازی را انجام دهید. مثلاً یک ساعت در روز پیاده‌روی کنید.

البته انجام ورزش، بدون رژیم غذایی نتیجه ی لازم را نخواهد داد. افراد چاقی که می‌خواهند شکم خود را لاغر کنند، علاوه بر ورزش باید رژیم غذایی هم داشته باشند. ولی افرادی که وزن مناسبی دارند و فقط شکم‌شان چاق است، باید با ورزش شکم خود را لاغر کنند.

اگر مقدار کالری دریافتی شما بیش از کالری باشد که می‌سوزانید، حتی با ورزش هم، چربی‌ها‌ی زائد آب نمی‌شوند. شما می‌توانید بجای 2یا 3 وعده غذایی در روز، 5 وعده غذایی کوچک بخورید، یعنی غذای خود را به جای 3 وعده خود را در 5 وعده تقسیم کنید، ولی پرخوری نکنید. بیشتر، مواد غذایی طبیعی کم‌چربی و کم‌شیرین را مصرف کنید مثل میوه، سبزی، نان سبوس‌‌دار، شیر و لبنیات کم‌چربی و گوشت کم‌چربی. مصرف مواد نشاسته‌ای را کاهش دهید.

اگر رژیم غذایی اصولی و علمی نباشد، باعث کاهش آب بدن می‌شود و بعد از توقف رژیم، وزن کاهش یافته دوباره برمی‌گردد.

در صورت وجود چربی اضافی در بدنتان باید ورزش کنید و رژیم غذایی صحیح و علمی را برای از بین بردن سلول‌های چربی انتخاب کنید، در غیر این صورت راه‌‌های دیگر موجب کاهش آب بدن می شوند و بعد از توقف رژیم غذایی، وزن کاهش یافته دوباره برمی‌گردد.

عقیده غلط دیگر این است که گفته می‌شود برای لاغر کردن شکم بنشینید و پای خود را بلند کنید. با این ورزش، عضلات باسن و ران تقویت می‌شوند و برای شکم هیچ فایده‌ای ندارد. همچنین تمرین‌هایی مثل صاف نشستن و پاها را به سمت بالا بلند کردن کشش بسیاری را در قسمت کمر ایجاد می کند که یکی از رایج‌ترین دلایل کمردرد است.

یکی از تمرینات بی‌خطر و از روش‌های موثر برای لاغر کردن شکم، ورزش دراز نشست و استفاده از دستگاه‌های ورزشی مناسب است.

آخرین جزء برنامه ی کاهش چربی شکم، تمرینات ورزشی قدرتی است. بایستی هنگام ورزش کل بدن را در نظر بگیریم، نه فقط یک قسمت از آن را. تمرین بر روی یک عضله ی خاص ، بدون در نظر گرفتن سایرعضلات، باعث عدم تعادل در عضلات و بروز عوارضی در بدن می شود. مثلا اگر برای کاهش چربی شکم، ورزش دراز و نشست را به شیوه ی غلط انجام دهید، فشار زیادی به کمرتان وارد شده و آن را دچار آسیب خواهد کرد. شیوه ی صحیح انجام دراز و نشست و سایر ورزش های مربوط به شکم در مطلب" چگونه چربی های زائد شکم را از بین ببریم؟" وجود دارد که لینک آن در پایین صفحه است.

بسیاری از افراد تصور می کنند که برای کاهش وزن فقط باید ورزش های استقامتی (هوازی) را انجام دهند و بعد از لاغر شدن ورزش های قدرتی ( بی هوازی) را اجرا کنند. ورزش های بی هوازی دارای مدت کوتاه و شدت زیاد هستند؛ مثل دوی سرعت، وزنه برداری.

هر چند که بلند کردن وزنه یک ورزش بی هوازی است و گلیکوژن بدن بیشتر از چربی در این فرآیند می‌سوزد، ولی اینگونه تمرینات قدرتی باعث افزایش حجم عضلات (توده ی بدون چربی بدن) و در نتیجه افزایش سوخت و ساز میشود. هر چه میزان سوخت و ساز در بدن سریع‌تر باشد، چربی بیشتری نیز خواهید سوزاند.

لذا در یک برنامه ی کامل باید هم ورزش‌های هوازی و هم ورزش های قدرتی(بی هوازی) مثل بلند کردن وزنه را در نظر گرفت.

قبل از هر گونه اقدام اساسی راهنمایی‌های زیر را در نظر بگیرید.

از بین بردن چربی شکم کار ساده‌ای نیست، اما اگر روش صحیح آن را بدانید ساده است.


برای لاغر کردن شکم به توصیه های زیر عمل کنید:

1- آب کردن چربی فرآیندی وقت‌گیر است، بنابراین از همین حالا دست به کار شوید! صبور باشید و انتظار نداشته باشید که یک شبه لاغر شوید.

2- چربی های اضافی ناحیه ی شکم را با تمرینات ورزشی هوازی بسوزانید، در غیر این صورت تغییری مشاهده نخواهید کرد.

3- از تمرینات مناسب برای ناحیه شکم مانند دراز و نشست استفاده کنید و از تمرینات ورزشی مخصوص باسن خودداری کنید.

4- غذاهای طبیعی، کم چرب و کم قند و کم کالری را به میزان کم در طول روز مصرف کنید. از مصرف تنقلات شیرین و غذاهای چرب خودداری کنید. همچنین مواد نشاسته ای مثل مصرف نان، برنج، ماکارونی، کیک و شیرینی و بیسکوییت را کاهش دهید.

5- با وزنه تمرین کنید و تنها به یک ناحیه از شکم متمرکز نشوید، بلکه کل بدن را در نظر بگیرید.




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: کاهش چربی‌های اضافی شکم ،
آخرین ویرایش: - -

به سیم کشیدن دندان‌ها-ارتودنسی

1390/07/17 09:51

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: مقالات علمی آموزشی ، پزشکی ،

دستگاه‌های ارتودنسی دندان در موارد متعددی تجویز می‌شوند. به‌رغم ظاهر ساده، نقش آن‌ها در درمان بسیار مهم و جدی است، به طوری که در برخی از بیماران استفاده مناسب از این وسایل به قیمت دور شدن از درمان‌های پیچیده‌ای مثل جراحی فک است.


ارتودنسی دندان ها

شرط لازم برای موفقیت درمان با دستگاه‌های ارتودنسی متحرک (سیم دندان متحرک)، استفاده کافی از آن‌ها با توجه به زمانی است که ارتودنتیست توصیه می‌کند که در اغلب موارد نیازمند حداقل 16 ساعت استفاده در شبانه‌روز است.

در برخی درمان‌ها، این وسایل تنها هنگام صرف وعده‌های اصلی غذایی باید از دهان خارج شوند.

استفاده نامناسب از دستگاه‌ها منجر به عدم قرارگیری درست آن‌ها در دهان، درد و ناراحتی و لقی دندان‌ها و از بین رفتن نتایج درمانی به دست آمده، می‌شود.

 

در ابتدای درمان ممکن است این دستگاه‌ها نحوه صحبت‌کردن کودکان را موقتاً تغییر دهند، ولی اغلب کودکان، خود را با آن وفق داده و بعد از یک تا چند روز به طور عادی صحبت می‌کنند.

برای تطابق سریع‌تر، بهتر است در روزهای اول بیمار با صدای بلندتر صحبت کند، به این منظور می‌تواند صفحات کتابی را با صدای بلند بخواند.

همچنین ممکن است طی 48 ساعت اول، آب دهان بیمار زیاد شده و قورت دادن آن سخت باشد. این مساله جای نگرانی نداشته و فرد به سرعت به آن عادت می‌کند.

در مواردی که بیمار دچار حالت تهوع می‌شود، لازم است با ارتودنتیست تماس بگیرد تا تغییرات لازم در پلاک ایجاد شود

طی درمان، بیمار می‌تواند رژیم غذایی عادی داشته باشد، ولی برای جلوگیری از شکسته و کج شدن اجزای دستگاه ارتودنسی بهتر است از خوردن موادغذایی چسبنده مثل آدامس، شکلات و مواد سفت مثل پسته، فندق، بادام و یخ خودداری کند.

 

چند توصیه

برای حفظ سلامتی دندان‌ها و لثه بعد از هر بار غذاخوردن، دندان‌ها را مسواک زده و پلاک (سیم) متحرک را با یک مسواک، بدون افزودن خمیر دندان یا هر نوع ماده شوینده دیگر، فقط با آب کافی بشویید.

در صورتی که پلاک متحرک کثیف یا بدبو شده است، برای تمیز کردن آن می‌توانید از قرص‌هایی که به همین منظور وجود دارد و ارتودنتیست در اختیار شما قرار می‌دهد، استفاده کنید.

در مواقعی که از پلاک استفاده نمی‌کنید، آن را در ظرف دربسته نگهداری کنید و برای جلوگیری از شکسته یا کج شدن، از گذاشتن آن‌ها در گوشه و کنار و جیب لباس اجتناب ورزید.

عموماً بچه‌ها می‌توانند با داشتن دستگاه‌های ارتودنسی در دهان به راحتی ورزش یا بازی کنند، ولی گاهی این دستگاه‌ها تداخلاتی با ورزش یا بازی دارند. بهتر است با توجه به نوع دستگاه، دستورات ویژه را از ارتودنتیست دریافت کنید.

 

10 سوالی که درباره ارتودنسی می‌پرسند

حتما شما هم وقتی دندان‌هایتان را ارتودنسی کردید، سوال‌های زیادی درباره زندگی با این سیم‌ها داشته‌اید. این نوشته به 10 سوال و جواب رایج درباره همین موضوع می‌پردازد.

 

1- ارتودنسی طول عمر دندان‌ها را افزایش می‌دهد؟

مرتب کردن دندان‌ها موجب قرار گرفتن آن‌ها در موقعیت مطلوب داخل فک می‌شود که نتیجه آن پخش متوازن نیرو در تمام جهات و کاهش فشار روی ریشه دندان‌ها است. از طرف دیگر منظم شدن دندان‌ها به تمیز کردن آن‌ها نیز کمک خواهد کرد.

 

2- ارتودنسی موجب برطرف کردن مشکلات گوارشی هم می‌شود؟

در حالت عادی هر دندان بالا با دو دندان پایین در تماس است. چنانچه این وضعیت دندان وجود نداشته باشد، غذا به خوبی آسیاب نشده و هضم غذا و در نتیجه گوارش آن با مشکل روبرو می‌شود. درمان ارتودنسی، باعث ایجاد تماس مناسب دندان‌ها و در نتیجه افزایش تاثیر جویدن خواهد شد.

 

3- ارتودنسی باعث درمان مشکلات عضلانی هم می‌شود؟

افرادی که بیشتر فعالیت خود را با دست راست انجام می‌دهند، عضلات قوی‌تر و با حجم بزرگ‌تر در دست راست خود نسبت به دست چپ دارند، اما چون دست‌ها زیر لباس قرار می‌گیرند، تاثیر زیاد و قابل توجهی در بیننده به وجود نمی‌آورند. حال اگر شخصی به دلایل مختلف مانند عادت یا کوچک بودن فک و... با دندان‌های یک طرف غذا بخورد، به مرور زمان عضلات یک طرف دهان از طرف دیگر بزرگ‌تر و صورت وی نامتقارن می‌شود و چون در برخوردهای اجتماعی، صورت اولین قسمتی است که مورد توجه قرار می‌گیرد، باید حتما نسبت به رفع این مشکل اقدام کرد.

البته مشکلات عضلانی زیادی در سیستم جونده شناخته شده‌اند که با روش‌های ارتودنسی قابل درمان هستند.

 

4- سن مناسب درمان ارتودنسی، چه سنی است؟

درمان ارتودنسی را می‌توان از اواخر 3 سالگی تا زمانی که دندان‌ها وجود دارند، انجام داد. در سنین پایین و دوره دندان‌های شیری معمولا برای رفع عادات مضر مانند مکیدن انگشت یا پستانک، از دستگاه‌های ساده ارتودنسی استفاده می‌شود. پس از آن از حدود 6 سالگی یعنی زمانی که اولین دندان دائمی (دندان آسیا) رویش پیدا کرد، تغییرات استخوانی در محدوده سنی خاصی امکان‌پذیر است و معمولا ارتودنتیست پس از حذف عامل به وجودآورنده، نسبت به تغییرات ابعاد فکی در جهت‌های مختلف اقدام می‌کند. تا حدود سنین 12 تا 15 سالگی می‌توان تغییرات استخوانی و عضلانی مانند بزرگ کردن فک را در بیماران انجام داد. بهترین سن درمان ارتودنسی با دستگاه ثابت، حدود 12 سالگی است. پس از 12 سالگی، با افزایش سن بیمار درمان‌ها باید محافظه‌کارانه‌تر انجام شوند.

معمولا پس از 30 سالگی، اندکی تحلیل استخوان در فک روی می‌دهد و ارتودنتیست باید نسبت به نحوه درمان، انتخاب نوع درمان و وجود محدودیت‌ها به بیمار اطلاعات کامل را بدهد.

باید در تمام طول مدت درمان ارتودنسی، از خوردن غذاهای سخت و چسبناک مانند گز، سوهان و نظیر آن خودداری نمود و به جای گاز زدن میوه‌ها، آن را به تکه‌های کوچک تقسیم کرد و خورد

5- پلاک‌های متحرک و ثابت ارتودنسی چه فرقی با هم دارند؟

دستگاه متحرک حین درمان توسط بیمار قابل خارج شدن و جای‌گذاری است، اما نوع ثابت را فقط ارتودنتیست می‌تواند جای‌گذاری کند و در پایان درمان، از دهان خارج کند.

 

6- نحوه عملکرد دستگاه‌های ارتودنسی چگونه است؟

دستگاه‌های ارتودنسی با اعمال نیرو روی دندان‌ها، موجب جابجایی آنها می‌شوند. این نیروها در حد نیروهای بیولوژیک هستند و دندان‌پزشک با اطلاع کامل از میزان آن‌ها و محاسبه با روش‌های خاص درمانی، اقدام به اعمال آنها می‌کند.

پس از هر جلسه درمانی، درد اندکی به وجود می‌آید که علت آن فعال‌سازی دستگاه توسط دندان پزشک است. معمولا این درد 3 تا 5 روز به طول می انجامد و تا فعال‌سازی بعدی از بین می‌رود. برای رفع این درد می‌توان مسکن مصرف کرد. استفاده کوتاه مدت از داروهای ضدالتهاب هیچ‌گونه مغایرتی با درمان‌های ارتودنسی ندارد (استفاده بلندمدت از داروهای مسکن توصیه نمی‌شود).

 

7- آیا درمان ارتودنسی نیاز به آماده سازی قبلی بیماران دارد؟

درمان صحیح ارتودنسی نیاز به نظم خاص و آماده‌سازی بیماران دارد. این آماده‌سازی شامل جرم گیری، ترمیم پوسیدگی‌ها، کشیدن دندان‌ها (در صورت نیاز) و آموزش بهداشت است. شرط اصلی درمان ارتودنسی موفق، همکاری بیمار و عمل به توصیه‌های دندان پزشک است. چون درمان ارتودنسی در مدت زمان نسبتا طولانی انجام می‌گیرد، بنابراین علاقه و اشتیاق بیمار در به دست آوردن نتیجه‌ای خوب، تاثیرگذار است.

 

8- وظیفه بیماران حین درمان ارتودنسی چیست و آیا نیاز به رژیم غذایی خاصی است؟

دستگاه‌های ارتودنسی حساس و آسیب‌پذیر هستند، پس بیماران باید در حفظ و نگهداری آن‌ها کوشا باشند. از طرف دیگر برای جابجا شدن یک دندان در دهان، ماه‌ها زمان لازم است. متاسفانه در صورت آسیب‌دیدگی دستگاه‌ها، در برخی موارد نتیجه چند ماه زحمت، در عرض چند روز یا چند هفته از بین می‌رود. بنابراین باید در تمام طول مدت درمان از خوردن غذاهای سخت و چسبناک مانند گز، سوهان و نظیر آن خودداری نمود و به جای گاز زدن میوه‌ها، آن را به تکه‌های کوچک تقسیم و از چنگال استفاده کرد.

 

9- آیا برای تمیز کردن دندان‌ها حین درمان ارتودنسی، دستورالعمل خاصی وجود دارد؟

معمولا پس از جای‌گذاری دستگاه‌های ارتودنسی به علت افزایش گیر کردن موادغذایی، میزان باکتری و پلاک در محیط دهان افزایش می‌یابد و در نتیجه، امکان پوسیدگی دندان‌ها زیاد می‌شود. بنابراین بیمار باید پس از هر وعده غذا، دندان‌ها و دستگاه‌ها را به دقت تمیز کند. برای این کار می‌توان از مسواک معمولی یا مسواک مخصوص ارتودنسی که باعث سهولت در تمیز کردن دندان‌ها می‌شود، بدون ضربه زدن، استفاده کرد و بهتر است قبل از خواب از دهان‌شویه فلورایددار نیز استفاده شود.

 

10- تا چه اندازه امکان برگشت درمان‌های ارتودنسی وجود دارد و چه عواملی در آن دخالت دارند؟

پس از اتمام یک دوره درمانی، از وسایل و دستورالعمل‌های خاصی برای حفظ نتیجه درمان استفاده می‌شود. متاسفانه برخی از بیماران پس از مشاهده نتیجه مطلوب، به این دستورالعمل‌ها توجه کافی نمی‌کنند و سهل انگاری آن‌ها باعث جابجایی ناخواسته دندان‌ها می‌شود که میزان این جابجایی، متغیر است. در اینجا دوباره به اهمیت همکاری بیمار با دندان پزشک پی می‌بریم.

نکته دیگر اینکه بدن انسان در برابر تغییرات ناگهانی واکنش‌های نامطلوبی نشان می‌دهد. بنابراین، بهتر است درمان‌های ارتودنسی به صورت آهسته و پیوسته انجام گیرند. عجله عامل شکست بسیاری از درمان‌های ارتودنسی است.




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: به سیم کشیدن دندان‌ها ، ارتودنسی ،
آخرین ویرایش: - -

10 ناگفته درباره سرطان سینه

1390/07/17 09:47

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: پزشکی ، دانستنیهای پزشکی ،
حدود 80 درصد توده‌های سینه‌ای، مولد سرطان پستان می‌باشند. اگر توده‌ای را در سینه مشاهده یا لمس کردید، فورا به پزشک مراجعه کنید.


سرطان سینه

بر اساس آخرین تحقیقات و گفته‌های کارشناسان، 10 واقعیت مهم در مورد بیماری سرطان پستان وجود دارد.

 

امیدوارم با تکیه بر این موارد، در پیشگیری و شناسایی و مبارزه با آن موفق باشید.

 

1- دود سیگار افزایش دهنده سرطان پستان

آیا برای شما مهم است که یکی از همکاران یا افراد خانواده‌تان، سیگار می‌کشد و یا به محیطی می‌روید که آنقدر دود سیگار وجود دارد که به زور چشمان‌تان را باز می‌کنید؟

یک مطالعه جدید که بر روی 500 زن مکزیکی انجام شد، نشان داد افرادی که در معرض دود سیگار قرار دارند، 3 برابر سایر افراد، در معرض خطر سرطان سینه قرار خواهند داشت.

 

2- زنان آفریقایی-آمریکایی بیشترین زنان در معرض خطر

در حالی که سرطان پستان بر روی تمام زنان در هر سنی و نژادی اثر می‌گذارد، داده‌های اخیر انجمن سرطان آمریکا نشان می‌دهد که زنان آفریقایی-آمریکایی که سن آن‌ها کمتر از 45 سال باشد، نه تنها سرطان پستان در آن‌ها بیشتر است، بلکه مرگ در اثر این سرطان در آن‌ها نیز بیشتر می‌باشد.

کارشناسان برای این مسئله دلیل واضحی را مشخص نکرده اند.

اما برای همه زنان از هر قوم و ملیتی، کارشناسان توصیه می‌کنند که در صورت وجود تغییراتی در سینه حتما به پزشک مراجعه کنند تا بتوان از پیشرفت و عوارض بعدی بیماری جلوگیری کرد.

 

3- شاهی، جلوگیری کننده از سرطان پستان

سبزی شاهی باعث افزودن طعم و مزه به سالاد و یا ساندویچ می‌شود و همچنین از سرطان پستان جلوگیری می‌کند.

بر طبق یک تحقیق منتشر شده در مجله انگلیسی تغذیه، بیماران مبتلا به سرطان پستان که 88 گرم شاهی را مصرف کرده بودند، در طی 6 تا 8 ساعت بعد از مصرف، رشد سرطان به طور قابل توجهی در آنها کم شده بود.

پس حتما از شاهی در کنار غذای خود استفاده کنید.

 

4- سرنخ ژنتیکی سرطان پستان

آیا کسی از خانواده پدری‌تان دچار سرطان پستان شده است؟

بسیاری از زنان، فکر می‌کنند که مشکلات سلامتی آنان ربطی به خانواده پدریشان ندارد. در سالیان گذشته، زنان فکر می‌کردند که مشکلات و بیماری‌های مخصوص زنان، فقط از خانواده مادری آنان به ارث می‌رسد. اما اکنون به این نتیجه رسیده‌اند که هم خانواده مادری و هم خانواده پدری در بروز مشکلات ارثی دخیل هستند.

استفاده زیاد و مکرر از مواد شوینده و پاک کننده قوی ممکن است موجب افزایش خطر سرطان سینه گردد

5- دوستان به عنوان داروی ضد سرطان پستان

آیا گاهی با دوستانتان بیرون می‌روید؟ زندگی فعال اجتماعی، گذشته از آنکه برای سلامت عمومی خوب است، جلوی سرطان سینه را هم می‌گیرد.

استرس و عصبانیت و اضطراب ناشی از انزوای اجتماعی موجب افزایش رشد سلول‌های سرطانی می‌گردد.

 

6- مرگ در اثر سرطان پستان

هر 13 دقیقه یک زن بر اثر سرطان پستان از دنیا می‌رود. گذشته از برخی سرطان‌های پوست، سرطان سینه شایع‌ترین سرطان در زنان می‌باشد.

 

7- تشخیص زود هنگام و درمان به موقع سرطان پستان

تحقیقات حاکی از آن است که تشخیص زود هنگام و درمان به موقع، موجب زنده ماندن 96 درصد بیماران می‌شود.

تشخیص به موقع باعث می‌شود، بدن زنان تا 5 سال عاری از سرطان پستان گردد.

 

8- وجود توده‌ای در پستان

در حدود 80 درصد توده‌های سینه‌ای، مولد سرطان پستان می‌باشند. اگر توده‌ای را در سینه مشاهده یا لمس کردید، فورا به پزشک مراجعه کنید.

در سال‌های اخیر، به خاطر عدم استفاده از هورمون درمانی، تعداد مبتلایان به این سرطان کم شده است.

 

9- روغن ماهی و جلوگیری از سرطان پستان

اسید چرب امگا 3 در روغن ماهی به مقابله با سرطان پستان کمک می‌کند.

ثابت شده است افرادی که روغن ماهی مصرف می‌کنند، تا 32 درصد خطر سرطان پستان را کاهش می‌دهند.

 

10- سرطان پستان در اثر تمیز کردن وسایل

کف اطاقتان از تمیزی می‌درخشد و حمام ضدعفونی شده است. اما آیا این‌ها برای یک زندگی سالم ضروری است؟

آیا سلامتی خود را مهم می‌دانید یا درخشش کف منزلتان را؟

استفاده زیاد و مکرر از مواد شوینده و پاک کننده قوی ممکن است موجب افزایش خطر سرطان سینه گردد.

بسیاری از محصولات تمیز کننده ممکن است باعث تداخل در عملکرد غدد درون ریز شوند. همچنین ممکن است، این محصولات دارای ترکیباتی باشند که موجب بروز سرطان شود.

لذا شما باید فقط در مواقع ضروری و به ندرت از این مواد برای تمیزی منزلتان استفاده کنید و موقع استفاده از آنها، درب و پنجره‌ها را باز بگذارید تا هوای اتاق عوض شود. بهتر است از پاک کننده‌های طبیعی استفاده کنید تا شیمیایی.




دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: 10 ناگفته درباره سرطان سینه ،
آخرین ویرایش: - -



تعداد کل صفحات : 78 1 2 3 4 5 6 7 ...
Check Google Page Rank

تصویر ثابت