تبلیغات
مقالات مهندسی پزشکی ، برق ، الکترونیک ،علوم پایه ، علوم آزمایشگاهی ، پزشکی،روانشناسی - مطالب دانستنیهای پزشکی

کمک های اولیه ی اورژانسی - شیرخوار بی‌هوش‌ ( زیر یک‌ سال ‌)

1391/02/17 11:29

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: کمک های اولیه و اورژانسی ، دانستنیهای پزشکی ،
در مبحث های‌ بعدی‌، آموزش‌های‌ جامعی‌ برای‌ احیای‌ شیرخوار زیر یک‌ سالی‌ که‌ ظاهراً به‌ حالت‌ بی‌هوش‌ به‌ دست‌ شما رسیده‌ است‌، ارایه‌ می‌شود. در مورد شیرخواران‌ بزرگتر، باید عملیات‌ احیا در کودکان‌ را به‌ کار ببرید . همیشه‌ از یک‌ سمت‌ بدن‌ شیرخوار به‌ درمان‌ وی‌ بپردازید. در این‌ صورت‌، موقعیت‌ شما برای‌ انجام‌ تمام‌ مراحل‌ احیا (باز کردن‌ راه‌ تنفسی‌، کنترل‌ کردن‌ گردش‌ خون‌ و تنفس‌، ماساژ قلبی‌ و احیای‌ تنفسی‌ که‌ همراه‌ با هم‌ تحت‌ عنوان‌ احیای‌ قلبی‌ ریوی‌ نامیده‌ می‌شوند) صحیح‌ خواهد بود. گام‌های‌ ارایه‌ شده‌ در این‌ بخش‌، رهنمودهایی‌ در مورد هر روش‌ ارایه‌ می‌کنند و سپس‌ ذکر می‌کنند که‌ اقدام‌ بعدی‌ شما چگونه‌ باید باشد. نخستین‌ اولویت‌ شما آن‌ است‌ که‌ از باز بودن‌ و پاک‌ بودن‌ راه‌ تنفسی‌ مطمئن‌ شوید. اگر تنفس‌ و گردش‌ خون‌ به‌ حال‌ طبیعی‌ برگشت‌، شیرخوار را در موقعیت‌ بهبود نگه‌ دارید. اگر شیرخوار به‌ بیماری‌ قلبی‌ شناخته‌ شده‌ مبتلا است‌، فوراً یک‌ آمبولانس‌ درخواست‌ کنید.

 

نحوه‌ بررسی‌ پاسخ‌ شیرخوار

با زدن‌ ضربات‌ یا تلنگرهای‌ ملایم‌ به‌ کف‌ پای‌ شیرخوار یا صدا زدن‌ نام‌ وی‌، پاسخ‌ وی‌ را بررسی‌ کنید. هرگز بدن‌ شیرخوار را تکان‌ ندهید.

شیرخوار پاسخ‌ می‌دهد

در صورت‌ نیاز به‌ فراخوان‌ نیروهای‌ امدادی‌، شیرخوار را همراه‌ با خود ببرید. تا رسیدن‌ کمک‌، علایم‌ حیاتی‌ (سطح‌ پاسخ‌دهی‌، نبض‌ و تنفس‌) را کنترل‌ کنید.

با فریاد، کمک‌ بخواهید و بعد، راه‌ تنفسی‌ را باز کنید. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ بازکردن‌ راه‌ تنفسی‌ » مراجعه‌ کنید.

 

نحوه‌ باز کردن‌ راه‌ تنفسی‌

1) یک‌ دست‌ خود را روی‌ پیشانی‌ شیرخوار بگذارید و به‌ آرامی‌ سر را به‌ عقب‌ خم‌ کنید.

2) هرگونه‌ انسداد آشکار را از دهان‌ شیرخوار خارج‌ کنید داخل‌ دهان‌ را با انگشت‌ جستجو نکنید.

3) نوک‌ یک‌ انگشت‌ از دست‌ دیگرتان‌ را در زیر نوک‌ چانه‌ شیرخوار قرار دهید. چانه‌ را به‌ آرامی‌ بالا بکشید. بافت‌ نرم‌ زیر چانه‌ را فشار ندهید چون‌ این‌ کار می‌تواند راه‌ تنفسی‌ را مسدود کند.

4) کنترل‌ کنید که‌ آیا شیرخوار اکنون‌ در حال‌ نفس‌ کشیدن‌ هست‌ یا خیر. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ کنترل‌ تنفس‌ » مراجعه‌ کنید.

 

نحوه‌ کنترل‌ تنفس

راه‌ تنفسی‌ را باز کرده‌، با نگاه‌، سمع‌ و لمس‌، تنفس‌ را کنترل‌ کنید (حرکات‌ قفسه‌ سینه‌ را مشاهده‌ کنید، صداهای‌ تنفسی‌ را سمع‌ کنید و وجود بازدم‌ شیرخوار را روی‌ گونه‌ خود حس‌ کنید). این‌ بررسی‌ها نباید بیش‌ از 10 ثانیه‌ طول‌ بکشند.

 

شیرخوار نفس‌ می‌کشد

1) شیرخوار را از نظر وجود هر نوع‌ آسیب‌ تهدیدکننده‌ حیات‌ (مثل‌ خونریزی‌ شدید) بررسی‌ و در صورت‌ لزوم‌ درمان‌ کنید.

2) شیرخوار را در وضعیت‌ بهبود نگه‌ دارید. علایم‌ حیاتی‌ (سطح‌ پاسخ‌دهی‌، نبض‌ یا تنفس‌) را به‌طور مرتب‌ کنترل‌ کنید. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ نگه‌ داشتن‌ در وضعیت‌ بهبود » مراجعه‌ کنید.

3) از یک‌ امدادگر بخواهید با مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگیرد و آمبولانس‌ درخواست‌ کند.

4) دو تنفس‌ اثر بخش‌ بدهید و سپس‌، نشانه‌های‌ گردش‌ خون‌ را کنترل‌ کنید. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ احیای‌ تنفسی‌ » مراجعه‌ کنید.

 

نحوه‌ احیای‌ تنفسی‌

1) با قرار دادن‌ یک‌ دست‌ روی‌ پیشانی‌ شیرخوار و نوک‌ یک‌ انگشت‌ دست‌ دیگرتان‌ در زیر نوک‌ چانه‌ او، مطمئن‌ شوید که‌ راه‌ تنفسی‌ هنوز باز است‌.

 

پس‌ از انجام‌ عمل‌ دم‌، لب‌های‌ خود را طوری‌ به‌ دور دهان‌ و بینی‌ شیرخوار قرار دهید که‌ منفذی‌ برای‌ عبور هوا وجود نداشته‌ باشد. اگر نمی‌توانید یک‌ محفظه‌ کاملاً بسته‌ به‌ دور دهان‌ و بینی‌ شیرخوار تشکیل‌ دهید، دهان‌ وی‌ را ببندید و این‌ محفظه‌ را تنها به‌ دور بینی‌ بسازید.

‌وقفه‌ به‌ داخل‌ ریه‌های‌ شیرخوار بدمید تا قفسه‌ سینه‌ بالا بیاید.

ضمن‌ عقب‌ راندن‌ سر و بالا کشیدن‌ چانه‌ شیرخوار، دهان‌ خود را از روی‌ صورت‌ شیرخوار بردارید و دقت‌ کنید که‌ آیا قفسه‌ سینه‌ وی‌ پایین‌ می‌رود یا خیر. اگر قفسه‌ سینه‌ آشکارا با دم‌ شما بالا می‌رود و با برداشتن‌ دهان‌، به‌ طور کامل‌ پایین‌ می‌افتد، تنفس‌ شما اثربخش‌ بوده‌ است‌.

5) یک‌ تنفس‌ اثربخش‌ دیگر داده‌، بعد گردش‌ خون‌ را کنترل‌ کنید. به‌ مبحث‌، « نحوه‌ کنترل‌ گردش‌ خون‌ » در پایین‌ صفحه‌ رجوع‌ کنید.

 

اگر نمی‌توانید تنفس‌ اثربخش‌ بدهید

دوباره‌ کنترل‌ کنید که‌ سر شیرخوار به‌ عقب‌ خم‌ شده‌ و چانه‌ وی‌ بالا آمده‌ باشد.

دهان‌ شیرخوار را مجدداً کنترل‌ کنید. هرگونه‌ انسداد آشکار را خارج‌ کنید ولی‌ داخل‌ دهان‌ را با انگشت‌ جستجو نکنید.

دقت‌ کنید که‌ محفظه‌ای‌ کاملاً بسته‌ در اطراف‌ دهان‌ و بینی‌ تشکیل‌ داده‌ باشید.

بیش‌ از 5 بار برای‌ دستیابی‌ به‌ تنفس‌های‌ اثربخش‌ تلاش‌ نکنید. اگر همچنان‌ نمی‌توانید 2 تنفس‌ اثر بخش‌ بدهید، نشانه‌های‌ گردش‌ خون‌ را در شیرخوار بررسی‌ کنید. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ کنترل‌ گردش‌ خون‌ » مراجعه‌ کنید.

 

هشدار!

اگر می‌دانید که‌ شیرخوار دچار خفگی‌ شده‌ است‌ و نمی‌توانید به‌ تنفس‌ اثربخش‌ دست‌ پیدا کنید، باید بلافاصله‌ ماساژ قفسه‌ سینه‌ را به‌ منظور برطرف‌ ساختن‌ فوری‌ انسداد آغاز کنید (مبحث‌ « نحوه‌ احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ » را ببینید).

 

نحوه‌ کنترل‌ گردش‌ خون‌

با نگاه‌، سمع‌ و لمس‌، به‌ دنبال‌ نشانه‌های‌ گردش‌ خون‌ (مثل‌ تنفس‌، سرفه‌ یا حرکت‌) بگردید. این‌ ارزیابی‌ نباید بیشتر از 10 ثانیه‌ طول‌ بکشد.

 

نشانه‌های‌ گردش‌ خون‌ وجود ندارند

فوراً ماساژ قفسه‌ سینه‌ و احیای‌ تنفسی‌ (احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌) را آغاز کنید. این‌ کار را به‌ مدت‌ یک‌ دقیقه‌ ادامه‌ دهید. سپس‌ با مراکز اورژانس‌ تماس‌ بگیرید و آمبولانس‌ درخواست‌ کنید. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ » رجوع‌ کنید.

 

مطمئن‌ هستید نشانه‌هایی‌ از گردش‌ خون‌ یافته‌اید

1) احیای‌ تنفسی‌ را به‌ مدت‌ یک‌ دقیقه‌ ادامه‌ دهید سپس‌ با مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگیرید و آمبولانس‌ درخواست‌ کنید. بعد از هر 20 تنفس‌ (تقریباً یک‌ دقیقه‌)، نشانه‌های‌ گردش‌ خون‌ را مجدداً کنترل‌ کنید.

2) اگر شیرخوار شروع‌ به‌ تنفس‌ کرده‌، اما همچنان‌ بی‌هوش‌ است‌، وی‌ را در وضعیت‌ بهبود نگه‌ دارید. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ نگه‌ داشتن‌ در وضعیت‌ بهبود » مراجعه‌ کنید.

 

نحوه‌ احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌

1) شیرخوار را از ناحیه‌ پشت‌ روی‌ یک‌ سطح‌ مسطح‌ مقابل‌ خود (تقریباً هم‌ ارتفاع‌ با کمرتان‌) یا روی‌ کف‌ زمین‌ قرار دهید. نوک‌ انگشتان‌ دست‌ پایینی‌ خود را به‌ اندازه‌ عرض‌ یک‌ انگشت‌، پایین‌تر از خط‌ فرضی‌ بین‌ نوک‌ سینه‌های‌ شیرخوار قرار دهید. دقت‌ کنید که‌ روی‌ نوک‌ استخوان‌ جناغ‌ یا شکم‌، فشار وارد نکنید.

2) به‌طور عمودی‌ روی‌ استخوان‌ جناغ‌ فشار بیاورید و قفسه‌ سینه‌ را به‌ اندازه‌ یک‌ سوم‌ عمق‌ آن‌ فرو ببرید. بدون‌ برداشتن‌ انگشتان‌ خود از روی‌ قفسه‌ سینه‌، فشار را بردارید.

3) قفسه‌ سینه‌ را 5 بار با سرعت‌ 100 بار در دقیقه‌ فشار دهید. زمان‌ لازم‌ برای‌ فشردن‌ سینه‌ و رها کردن‌ آن‌، تقریباً باید یکسان‌ باشد.

4) پس‌ از 5 ماساژ، سر را به‌ عقب‌ خم‌ کرده‌، چانه‌ را بالا بکشید و یک‌ بار از راه‌ دهان‌ و بینی‌ تنفس‌ بدهید.

5) این‌ چرخه‌ (5 بار ماساژ قفسه‌ سینه‌ و یک‌ بار تنفس‌) را ادامه‌ دهید. احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ را تا زمانی‌ ادامه‌ دهید که‌: نیروهای‌ امداد اورژانس‌ برسند و مسؤولیت‌ را بر عهده‌ گیرند؛ کودک‌ از خود حرکتی‌ بروز دهد یا یک‌ تنفس‌ خود به‌ خودی‌ انجام‌ دهد؛ یا آنکه‌ آنقدر خسته‌ شوید که‌ دیگر نتوانی‌ ادامه‌ دهید.

 

نحوه‌ نگه‌ داشتن‌ در وضعیت‌ بهبود

1) شیرخوار را طوری‌ در آغوش‌ بگیرید که‌ سر وی‌ به‌ سمت‌ پایین‌ خم‌ شود. این‌ وضعیت‌ از ایجاد (انسداد) خفگی‌ در اثر زبان‌ یا وارد شدن‌ مواد استفراغی‌ به‌ ریه‌ها، پیشگیری‌ می‌کند.

2) علایم‌ حیاتی‌ (سطح‌ پاسخ‌ دهی‌، نبض‌ و تنفس‌) را تا زمان‌ رسیدن‌ نیروهای‌ امدادی‌، کنترل‌ و ثبت‌ کنید.





دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: کمک های اولیه ی اورژانسی - شیرخوار بی‌هوش‌ ( زیر یک‌ سال ‌) ،
آخرین ویرایش: - -

کمک های اولیه ی اورژانسی - شوک‌ آنافیلاکتیک‌

1391/02/15 11:30

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: کمک های اولیه و اورژانسی ، دانستنیهای پزشکی ،
این‌ وضعیت‌، یک‌ واکنش‌ آلرژی‌ شدید است‌ که‌ تمام‌ بدن‌ را گرفتار می‌کند. در افراد مستعد، این‌ حالت‌ می‌تواند در عرض‌ چند ثانیه‌ تا چند دقیقه‌ پس‌ از تماس‌ با عامل‌ آغازگر ایجاد شود و بالقوه‌ کشنده‌ است‌. عوامل‌ آغازگر احتمالی‌ عبارتند از:

تماس‌ پوستی‌ یا هوایی‌ با مواد خاص‌

تزریق‌ یک‌ داروی‌ خاص‌

نیش‌ یک‌ حشره‌ خاص‌

خوردن‌ بعضی‌ از مواد غذایی‌ (مثل‌ بادام‌ زمینی‌) طی‌ واکنش‌ آنافیلاکتیک‌، (یک‌ سری‌) مواد شیمیایی‌ به‌ داخل‌ خون‌ رها شوند که‌ سبب‌ گشاد شدن‌ رگ‌های‌ خونی‌ و تنگ‌ شدن‌ (کاهش‌ قطر) راه‌های‌ تنفسی‌ می‌شود. فشار خون‌ ناگهان‌ پایین‌ می‌افتد و تنفس‌ مختل‌ می‌شود. ممکن‌ است‌ زبان‌ و حلق‌ متورم‌ شوند که‌ این‌ امر، خطر هیپوکسی‌ را افزایش‌ می‌دهد. مقدار اکسیژنی‌ که‌ به‌ اعضای‌ حیاتی‌ می‌رسد، شدیداً کاهش‌ پیدا می‌کند. بیماری‌ را که‌ دچار شوک‌ آنافیلاکتیک‌ شده‌ است‌ باید فوراً با تزریق‌ اپی‌نفرین‌ (آدرنالین‌) درمان‌ کرد. اولویت‌های‌ کمک‌های‌ اولیه‌ عبارتند از تسهیل‌ تنفس‌ و به‌ حداقل‌ رساندن‌ شوک‌ تا رسیدن‌ نیروهای‌ امداد تخصصی‌.

 

تشخیص‌

اضطراب‌

جوش‌های‌ پوستی‌ قرمز، لکه‌مانند و منتشر

تورم‌ زبان‌ و حلق‌

باد کردن‌ اطراف‌ چشم‌ها

اختلال‌ تنفس‌ (از فشرده‌ شدن‌ قفسه‌ سینه‌ تا تنفس‌ شدیداً سخت‌)؛ ممکن‌ است‌ بیمار خس‌خس‌ داشته‌ باشد یا بریده‌ بریده‌ نفس‌ بکشد.

نشانه‌های‌ شوک

 

اهداف‌

فراهم‌ کردن‌ شرایط‌ انتقال‌ فوری‌ به‌ بیمارستان‌

 

1) با مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگیرید و آمبولانس‌ درخواست‌ کنید. هرگونه‌ اطلاعات‌ که‌ در مورد علت‌ این‌ وضعیت‌ در اختیار دارید، بازگو کنید.

2) بررسی‌ کنید که‌ آیا بیمار داروهای‌ ضروری‌ خود را (یک‌ سرنگ‌ یا یک‌ تزریق‌کننده‌ خودکار محتوی‌ اپی‌نفرین‌ [آدرنالین‌ ] برای‌ تزریق‌ به‌ خود) همراه‌ دارد یا خیر. به‌ بیمار کمک‌ کنید تا از آنها استفاده‌ کند. اگر بیمار قادر به‌ تزریق‌ دارو نیست‌ و شما نحوه‌ استفاده‌ از تزریق‌کننده‌ خودکار را آموخته‌اید، خودتان‌ این‌ تزریق‌ را انجام‌ دهید.

3) اگر بیمار هوشیار است‌، به‌ وی‌ کمک‌ کنید تا در وضعیتی‌ بنشیند که‌ مشکلات‌ تنفسی‌اش‌ تسکین‌ پیدا کنند.

4) در صورت‌ لزوم‌، بیمار را از نظر شوک‌ درمان‌ کنید.

 

هشدار!

اگر بیمار بی‌هوش‌ شد، راه‌ تنفسی‌ را باز و تنفس‌ را کنترل‌ کنید؛ آماده‌ باشید تا در صورت‌ لزوم‌، احیای‌ تنفسی‌ و ماساژ قفسه‌ سینه‌ را آغاز کنید





دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: کمک های اولیه ی اورژانسی - شوک‌ آنافیلاکتیک‌ ،
آخرین ویرایش: - -

کمک های اولیه ی اورژانسی - شوک‌

1391/02/15 11:29

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: کمک های اولیه و اورژانسی ، دانستنیهای پزشکی ،
شوک‌، یک‌ وضعیت‌ تهدیدکننده‌ حیات‌ است‌ و زمانی‌ روی‌ می‌دهد که‌ دستگاه‌ گردش‌ خون‌ (که‌ اکسیژن‌ را به‌ تمام‌ بافت‌های‌ بدن‌ می‌رساند و مواد زاید را از آنها می‌گیرد) از کار بیفتد و در نتیجه‌، اعضای‌ حیاتی‌ (مثل‌ قلب‌ و مغز) دچار کمبود اکسیژن‌ شوند. برای‌ پیشگیری‌ از آسیب‌ عضوی‌ پایدار و مرگ‌، باید فوراً درمان‌ اورژانس‌ آغاز شود. ترس‌ و درد می‌توانند بر وخامت‌ شوک‌ بیفزایند. هرگاه‌ خطر وقوع‌ شوک‌ وجود داشته‌ باشد، ممکن‌ است‌ تنها اطمینان‌ خاطر دادن‌ به‌ بیمار و آرامش‌ بخشیدن‌ به‌ وی‌، برای‌ پیشگیری‌ از بدتر شدن‌ وضعیت‌ بیمار کافی‌ باشد.

علل‌ شوک‌

شایع‌ترین‌ علت‌ شوک‌، خونریزی‌ شدید است‌. اگر خون‌ بیش‌ از 2/1 لیتر (تقریباً یک‌ پنجم‌ حجم‌ طبیعی‌ خون‌) از دست‌ برود، شوک‌ روی‌ می‌دهد. آسیب‌ و جراحت‌ می‌تواند خونریزی‌ ایجاد نماید. در اثر آسیب‌ رگ‌ها در شکستگی‌های‌ بسته‌ نیز خونریزی رخ داده و ممکن است شوک ایجاد شود. از دست‌ رفتن‌ سایر مایعات‌ بدن‌ نیز می‌تواند به‌ شوک‌ منجر شود. وضعیت‌هایی‌ که‌ می‌توانند مقدار زیادی‌ از مایعات‌ بدن‌ را تلف‌ کنند عبارتند از: اسهال‌، استفراغ‌، انسداد روده‌ و سوختگی‌های‌ شدید. همچنین‌ ممکن‌ است‌ با وجود طبیعی‌ بودن‌ حجم‌ خون‌، شوک‌ در اثر ناتوانی‌ قلب‌ در پمپ‌ کردن‌ خون‌ ایجاد شود. این‌ مشکل‌ ممکن‌ است‌ در اثر بیماری‌ قلبی‌ شدید، حمله‌ قلبی‌ یا نارسایی‌ حاد قلب‌ رخ‌ دهد. سایر علل‌ شوک‌ عبارتند از: عفونت‌ شدید، کمبود بعضی‌ از هورمون‌ها، پایین‌ افتادن‌ قند خون‌ (هیپوگلیسمی‌)، افت‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌، واکنش‌ آلرژی‌ شدید (شوک‌ آنافیلاکتیک‌)، مسمومیت‌ با داروها و آسیب‌ نخاع‌.

 

تشخیص‌

در ابتدا:

تند شدن‌ نبض‌

پوست‌ رنگ‌پریده‌ و سرد؛ عرق‌ کردن‌ با وقوع‌ شوک‌:

پوست‌ خاکستری‌ ـ آبی‌ (سیانوز) به‌ خصوص‌ لب‌ها. رنگ‌ بستر ناخن‌ و نرمه‌ گوش‌، در صورت‌ فشرده‌ شدن‌، به‌ سرعت‌ بر نمی‌گردد.

ضعف‌ و گیجی‌

تهوع‌ (و شاید استفراغ‌)

تشنگی‌

تنفس‌ سریع‌ و کم‌عمق‌

نبض‌ ضعیف‌ و «نخ‌ مانند». وقتی‌ نبض‌ در مچ‌ محو می‌شود، تقریباً نیمی‌ از حجم‌ خون‌ از دست‌ رفته‌ است‌. وقتی‌ اکسیژن‌رسانی‌ به‌ مغز کاهش‌ پیدا کند:

بی‌قراری‌ و پرخاشگری‌

خمیازه‌ کشیدن‌ و له‌له‌ زدن‌ برای‌ هوا

بی‌هوش‌ شدن‌

نهایتاً، قلب‌ از ضربان‌ متوقف‌ می‌شود.

آثار از دست‌ رفتن‌ خون‌ و مایعات‌ بدن‌

اهداف‌

تشخیص‌ دادن‌ شوک‌

درمان‌ علت‌ آشکار شوک‌

بهبود وضعیت‌ خونرسانی‌ به‌ مغز، قلب‌ و ریه‌ها

فراهم‌ کردن‌ شرایط‌ انتقال‌ فوری‌ به‌ بیمارستان‌

 

1) هرگونه‌ علت‌ آشکاری‌ را که‌ برای‌ شوک‌ پیدا کردید (مثل‌ خونریزی‌ شدید یا سوختگی‌های‌ جدی‌ درمان‌ کنید.

2) بیمار را روی‌ یک‌ پتو قرار دهید تا از زمین‌ سرد فاصله‌ بگیرد. به‌طور مداوم‌ به‌ بیمار اطمینان‌ خاطر بدهید.

3) پاهای‌ بیمار را بالا ببرید و نگه‌ دارید تا وضعیت‌ جریان‌ خون‌ به‌ اعضای‌ حیاتی‌ بهبود پیدا کند. در صورتی‌ که‌ مشکوک‌ به‌ شکستگی‌ هستید، کاملاً احتیاط‌ کنید.

4) برای‌ کاهش‌ فشار در نواحی‌ گردن‌، قفسه‌ سینه‌ و کمر، لباس‌های‌ سفت‌ را شل‌ کنید.

5) با پوشاندن‌ بدن‌ و پاهای‌ بیمار با کت‌ یا پتو، او را گرم‌ نگه‌ دارید. با مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگیرید و آمبولانس‌ درخواست‌ کنید.

 

احتیاط‌!

بیمار را از خوردن‌، نوشیدن‌ یا سیگار کشیدن‌ و یا جابه‌جایی‌های‌ بی‌مورد منع‌ کنید. اگر بیمار از تشنگی‌ شاکی‌ است‌، لب‌های‌ وی‌ را با مقداری‌ آب‌تر کنید.

بیمار را تنها نگذارید مگر زمانی‌ که‌ قصد دارید با مرکز آمبولانس‌ تماس‌ بگیرید.

سعی‌ نکنید بیمار را با یک‌ بطری‌ آب‌ داغ‌ یا سایر منابع‌ مستقیم‌ حرارت‌، گرم‌ کنید.

 

6) علایم‌ حیاتی‌ (سطح‌ پاسخ‌دهی‌، نبض‌ و تنفس‌ را کنترل‌ و ثبت‌ کنید . اگر بیمار بی‌هوش‌ شد، راه‌ تنفسی‌ را باز کنید و تنفس‌ را کنترل‌ کنید؛ آماده‌ باشید تا در صورت‌ لزوم‌، احیای‌ تنفسی‌ و ماساژ قفسه‌ سینه‌ را آغاز کنید

 





دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: کمک های اولیه ی اورژانسی - شوک‌ ،
آخرین ویرایش: - -

کمک های اولیه ی اورژانسی - خونریزی‌ داخلی‌

1391/02/13 11:30

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: کمک های اولیه و اورژانسی ، دانستنیهای پزشکی ،

خونریزی‌ داخل‌ حفرات‌ بدن‌ می‌تواند به‌ دنبال‌ یک‌ آسیب‌ (مثل‌ شکستگی‌ یا جراحت‌ نافذ) روی‌ دهد ولی‌ ممکن‌ است‌ به‌ صورت‌ خودبه‌خودی‌ هم‌ اتفاق‌ بیفتد (مثلاً خونریزی‌ از زخم‌ معده‌). مهم‌ترین‌ خطر خونریزی‌ داخلی‌، شوک‌ است‌. به‌علاوه‌، خون‌ می‌تواند در اطراف‌ اعضایی‌ مثل‌ ریه‌ها یا مغز تجمع‌ کند و فشار تخریب‌کننده‌ای‌ بر آنها اعمال‌ کند. در صورتی‌ که‌ در یک‌ بیمار، نشانه‌های‌ شوک‌ بدون‌ وجود خونریزی‌ آشکار بارز شده‌ باشند، باید به‌ خونریزی‌ داخلی‌ مشکوک‌ شوید. به‌ دنبال‌ خونریزی‌ از سوراخ‌های‌ بدن‌ (گوش‌، دهان‌، پیشابراه‌ یا مقعد) بگردید.

 

تشخیص‌

در ابتدا، پوست‌ رنگ‌پریده‌، سرد و مرطوب‌ است‌. با ادامه‌ خونریزی‌، رنگ‌ پوست‌ ممکن‌ است‌ به‌ آبی‌ ـ خاکستری‌ (سیانوز) تغییر پیدا کند.

نبض‌ سریع‌ و ضعیف‌

تشنگی‌

تنفس‌ سریع‌ و کم‌عمق‌

منگی‌، بی‌قراری‌ و تحریک‌پذیری‌

امکان‌ دارد بیمار از حال‌ برود یا بی‌هوش‌ شود.

خونریزی‌ از سوراخ‌های‌ بدن‌

در موارد آسیب‌های‌ شدید و خشونت‌بار «الگوی‌ کبودشدگی‌» (ناحیه‌ای‌ از پوست‌ دچار تغییر رنگ‌ که‌ از نظر شکل‌ با طرح‌ لباس‌، اشیای‌ له‌کننده‌ یا ابزارهای‌ مهارکننده‌ [ مثل‌ کمربند ایمنی‌ ] مطابقت‌ دارد) قابل‌ مشاهده‌ است‌.

درد

اطلاعاتی‌ از بیمار که‌ حکایت‌ از آسیب‌ یا بیماری‌ اخیر دارد؛ داشتن‌ سابقه‌ از حادثه‌ خونریزی‌ داخلی‌ مشابه‌؛ یا استفاده‌ از داروها برای‌ کنترل‌ کردن‌ بیماری‌های‌ طبی‌ مثل‌ ترومبوز (در این‌ وضعیت‌، لخته‌های‌ ناخواسته‌ای‌ در رگ‌های‌ خونی‌ تشکیل‌ می‌شود).





دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: کمک های اولیه ی اورژانسی - خونریزی‌ داخلی‌ ،
آخرین ویرایش: - -

کمک‌ به‌ مصدوم‌ قادر به‌ حرکت‌

1391/01/31 11:25

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: کمک های اولیه و اورژانسی ، دانستنیهای پزشکی ،
اگر مصدوم‌، هوشیار و قادر به‌ حرکت‌ است‌ و شما مجبور هستید او را از محل‌ خطر دور کنید، احتمالاً می‌توانید این‌ کار را به‌ تنهایی‌ انجام‌ دهید. می‌توانید روش‌ تشریح‌ شده‌ در شکل‌های‌ زیر را برای‌ ثبات‌ بخشیدن‌ به‌ حرکت‌ مصدوم‌، به‌ کار بگیرید. اگر به‌ کمربند انتقال‌ دسترسی‌ دارید و یا مصدوم‌ وسایل‌ کمکی‌ برای‌ حرکت‌ دارد، می‌توانید از این‌ ابزارها برای‌ برقراری‌ استحکام‌ بیشتر استفاده‌ کنید.

 

نگه‌ داشتن‌ مصدوم‌

1) در سمت‌ ضعیف‌تر یا آسیب‌ دیده‌ مصدوم‌ بایستید. دست‌ مصدوم‌ را با استفاده‌ از روش‌ گرفتن‌ شست‌ به‌ صورت‌ «کف‌ دست‌ در کف‌ دست‌» نگه‌ دارید: کف‌ دست‌ خود را در زیر کف‌ دست‌ مصدوم‌ قرار داده‌، انگشتان‌ و شست‌ خود را به‌ دور شست‌ وی‌ ببندید. اندام‌ بالایی‌ مصدوم‌ رامستقیم‌ مختصری‌ در جلوی‌ بدن‌ وی‌ نگه‌ دارید.

2) دست‌ دیگر خود را به‌ دور کمر مصدوم‌ برده‌، کمربند، بند شلوار یا سایر بخش‌های‌ لباس‌ در ناحیه‌ کمر وی‌ را برای‌ نگه‌ داشتن‌ مصدوم‌ بگیرید.

3) اطمینان‌ حاصل‌ کنید که‌ مصدوم‌ آمادگی‌ حرکت‌ را داشته‌ باشد. چند گام‌ کوچک‌ بردارید و همگام‌ با مصدوم‌ حرکت‌ کنید. در طول‌ مسیر به‌ مصدوم‌ اطمینان‌ خاطر بدهید.

4) در هر مرحله‌ای‌ که‌ مصدوم‌ شروع‌ به‌ افتادن‌ کرد، از گام‌های‌ مربوط‌ به‌ کنترل‌ سقوط‌ پیروی‌ کنید.

 

نحوه‌ استفاده‌ از کمربند انتقال‌

1) کمربند انتقال‌ را به‌ دور کمر مصدوم‌ بسته‌، دقت‌ کنید که‌ محل‌ گیره‌ آن‌ درست‌ در وسط‌ پشت‌ او قرار بگیرد.

2) در سمت‌ ضعیف‌تر مصدوم‌ و رو به‌ سوی‌ جهت‌ حرکت‌ قرار بگیرید.

3) با یک‌ دست‌، دست‌ مصدوم‌ را به‌ روش‌ گرفتی‌ شست‌ به‌ صورت‌ «کف‌ دست‌ در کف‌ دست‌» نزدیک‌ به‌ خود نگه‌ دارید.

4) دست‌ دیگر خود را دور کمر مصدوم‌ قرار داده‌، یکی‌ از دستگیره‌های‌ کمربند انتقال‌ را بگیرید. مطمئن‌ شوید که‌ اگر احیاناً مصدوم‌ در حال‌ سقوط‌ باشد، می‌توانید به‌ راحتی‌ کمربند را رها کنید.






دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: کمک‌ به‌ مصدوم‌ قادر به‌ حرکت‌ ، کمک های اولیه ی اورژانسی - کمک‌ به‌ مصدوم‌ قادر به‌ حرکت‌ ،
آخرین ویرایش: - -



تعداد کل صفحات : 89 1 2 3 4 5 6 7 ...
Check Google Page Rank

تصویر ثابت