تبلیغات
مقالات مهندسی پزشکی ، برق ، الکترونیک ،علوم پایه ، علوم آزمایشگاهی ، پزشکی،روانشناسی - کمک های اولیه ی اورژانسی - کودک‌ بی‌هوش‌ (7-1 ساله‌)

کمک های اولیه ی اورژانسی - کودک‌ بی‌هوش‌ (7-1 ساله‌)

1391/02/18 11:29

نویسنده : شهرام قاسمی
ارسال شده در: کمک های اولیه و اورژانسی ، دانستنیهای پزشکی ،
در قسمت های‌ بعدی‌، آموزش‌های‌ جامعی‌ برای‌ احیای‌ کودک‌ 7-1 ساله‌ای‌ که‌ به‌ حالت‌ از هوش‌ رفته‌ پیدا می‌شود، ارایه‌ می‌شود. در مورد کودکان‌ 8 ساله‌ یا بزرگ‌تر، عملیات‌ احیاء در بزرگسالان‌ را به‌ کار بگیرید . همیشه‌ از یک‌ سمت‌ بدن‌ کودک‌ به‌ وی‌ نزدیک‌ شوید و با زانو زدن‌ در کنار سر یا قفسه‌ سینه‌ او، به‌ درمان‌ بپردازید. در این‌ صورت‌، موقعیت‌ شما برای‌ انجام‌ تمام‌ مراحل‌ احیا (باز کردن‌ راه‌ تنفسی‌، کنترل‌ کردن‌ گردش‌ خون‌ و تنفس‌ و انجام‌ ماساژ قلبی‌ و احیای‌ تنفسی‌ که‌ همراه‌ با هم‌ تحت‌ عنوان‌ احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ نامیده‌ می‌شوند) صحیح‌ خواهد بود. در هر مرحله‌، مجبور هستید تصمیم‌گیری‌ کنید. گام‌های‌ ارایه‌ شده‌ در این‌ بخش‌، رهنمودهایی‌ در مورد هر روش‌ عنوان‌ کرده‌، سپس‌ ذکر می‌کنند که‌ اقدام‌ بعدی‌ شما چگونه‌ باید باشد. نخستین‌ اولویت‌ شما آن‌ است‌ که‌ از باز بودن‌ و پاک‌ بودن‌ راه‌ تنفسی‌ مطمئن‌ شوید تا امکان‌ تنفس‌ کودک‌ یا احیای‌ تنفسی‌ مؤثر (در صورت‌ لزوم‌) مقدور شود. اگر تنفس‌ و گردش‌ خون‌ به‌ حال‌ طبیعی‌ برگشت‌، کودک‌ را در موقعیت‌ بهبود قرار دهید. در صورتی‌ که‌ کودکی‌ با بیماری‌ قلبی‌ شناخته‌ شده‌ به‌طور ناگهانی‌ از حال‌ رفته‌ است‌، فوراً یک‌ آمبولانس‌ درخواست‌ کنید چون‌ دسترسی‌ سریع‌ به‌ مراقبت‌های‌ پیشرفته‌، می‌تواند نجات‌بخش‌ باشد.

 

نحوه‌ بررسی‌ پاسخ‌ کودک‌

به‌ محض‌ مواجه‌ شدن‌ با کودکی‌ که‌ از حال‌ رفته‌ است‌، ابتدا باید تعیین‌ کنید که‌ آیا او هوشیار است‌ یا بی‌هوش‌ شده‌ است‌. برای‌ انجام‌ این‌ کار، بلند و واضح‌ با کودک‌ صحبت‌ کنید. سؤال‌ کنید «چه‌ اتفاقی‌ افتاده‌ است‌؟» یا دستوری‌ صادر کنید: «چشم‌هایت‌ را باز کن‌!» یک‌ دست‌ خود را روی‌ شانه‌ کودک‌ قرار دهید و به‌ آرامی‌ چند ضربه‌ به‌ آن‌ بزنید.

 

کوک‌ پاسخ‌ می‌دهد

1) اگر خطر دیگری‌ وجود ندارد، وضعیت‌ کودک‌ را نسبت‌ به‌ حالتی‌ که‌ او را یافتید، تغییر ندهید و در صورت‌ لزوم‌، نیروهای‌ امدادی‌ را فرا بخوانید.

2) هر مسأله‌ای‌ که‌ یافتید، درمان‌ کنید و علایم‌ حیاتی‌ (سطح‌ پاسخ‌دهی‌، نبض‌ و تنفس‌) را کنترل‌ کنید.

3) این‌ عمل‌ را تا زمان‌ رسیدن‌ نیروهای‌ کمکی‌ یا بهبود حال‌ کودک‌ ادامه‌ دهید.

 

کودک‌ پاسخ‌ نمی‌دهد

4) با فریاد درخواست‌ کمک‌ کنید. در صورت‌ امکان‌، بدون‌ تغییر وضعیت‌ کودک‌، راه‌ تنفسی‌ را باز کنید.

5) اگر انجام‌ این‌ کار مقدور نیست‌، کودک‌ را به‌ پشت‌ چرخانده‌، راه‌ تنفسی‌ را باز کنید. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ باز کردن‌ راه‌ تنفسی‌ » مراجعه‌ کنید.

 

نحوه‌ باز کردن‌ راه‌ تنفسی‌

1) در کنار سر کودک‌ زانو بزنید و یک‌ دست‌ خود را روی‌ پیشانی‌ او بگذارید. به‌ آرامی‌ سر مصدوم‌ را به‌ عقب‌ خم‌ کنید. با این‌ کار، دهان‌ باز خواهد شد.

2) هرگونه‌ انسداد آشکار را از دهان‌ کودک‌ خارج‌ کنید. داخل‌ دهان‌ را با انگشت‌ جستجو نکنید.

3) نوک‌ انگشتان‌ دست‌ دیگر خود را در زیر نوک‌ چانه‌ کودک‌ قرار دهید و چانه‌ را به‌ آرامی‌ بالا بکشید.

4) کنترل‌ کنید که‌ آیا کودک‌ اکنون‌ در حال‌ نفس‌ کشیدن‌ هست‌ یا خیر. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ کنترل‌ تنفس‌ » مراجعه‌ کنید.

 

نحوه‌ کنترل‌ تنفس‌

راه‌ تنفسی‌ را باز کنید و با نگاه‌، سمع‌ و لمس‌، تنفس‌ را کنترل‌ کنید (حرکات‌ قفسه‌ سینه‌ را مشاهده‌ کنید، صداهای‌ تنفسی‌ را سمع‌ کنید و وجود یا عدم‌ وجود بازدم‌ کودک‌ را روی‌ گونه‌ خود حس‌ کنید). این‌ بررسی‌ها را در کمتر از 10 ثانیه‌ انجام‌ دهید.

 

کودک‌ نفس‌ می‌کشد

1) کودک‌ را از نظر وجود هر نوع‌ آسیب‌ تهدیدکننده‌ حیات‌ (مثل‌ خونریزی‌ شدید) بررسی‌ و در صورت‌ لزوم‌ درمان‌ کنید.

2) کودک‌ را در وضعیت‌ بهبود قرار دهید. علایم‌ حیاتی‌ (سطح‌ پاسخ‌دهی‌، نبض‌ یا تنفس‌) را مرتباً کنترل‌ کنید. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ قرار دادن‌ در وضعیت‌ بهبود » مراجعه‌ کنید.

3) از یک‌ امدادگر بخواهید که‌ با مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگیرد و آمبولانس‌ درخواست‌ کند.

4) دو تنفس‌ اثربخش‌ بدهید و سپس‌، نشانه‌های‌ گردش‌ خون‌ را کنترل‌ کنید. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ احیای‌ تنفسی‌ » مراجعه‌ کنید.

 

نحوه‌ احیای‌ تنفسی‌

1) با قرار دادن‌ یک‌ دست‌ روی‌ پیشانی‌ کودک‌ و دو انگشت‌ دست‌ دیگرتان‌ در زیر نوک‌ چانه‌ او، مطمئن‌ شوید که‌ راه‌ تنفسی‌ هنوز باز است‌.

2) با دستی‌ که‌ روی‌ پیشانی‌ کودک‌ قرار داده‌اید، قسمت‌ نرم‌ بینی‌ را با شست‌ و یک‌ انگشت‌ بفشارید. دقت‌ کنید که‌ پره‌های‌ بینی‌ بسته‌ باشند تا از خروج‌ هوا جلوگیری‌ شود. دهان‌ کودک‌ را باز کنید.

3) یک‌ نفس‌ عمیق‌ بکشید تا ریه‌هایتان‌ پر از هوا شود. لب‌های‌ خود را به‌ دور دهان‌ کودک‌ قرار دهید و دقت‌ کنید که‌ منفذی‌ برای‌ عبور هوا وجود نداشته‌ باشد.

4) بی‌وقفه‌ به‌ داخل‌ دهان‌ کودک‌ بدمید تا قفسه‌ سینه‌ بالا بیاید.

5) ضمن‌ عقب‌ زدن‌ سر و بالا کشیدن‌ چانه‌ کودک‌، دهان‌ خود را از روی‌ دهان‌ کودک‌ بردارید و دقت‌ کنید که‌ آیا قفسه‌ سینه‌ وی‌ پایین‌ می‌رود یا خیر. اگر قفسه‌ سینه‌ آشکارا با دم‌ شما بالا می‌رود و با برداشتن‌ دهان‌ به‌طور کامل‌ پایین‌ می‌افتد، تنفس‌ شما اثربخش‌ بوده‌ است‌. دو تنفس‌ اثربخش‌ بدهید و بعد نشانه‌های‌ گردش‌ خون‌ را کنترل‌ کنید. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ کنترل‌ گردش‌ خون‌ » مراجعه‌ کنید.

 

اگر نمی‌توانید تنفس‌ اثربخش‌ بدهید

دوباره‌ کنترل‌ کنید که‌ سر کودک‌ به‌ عقب‌ خم‌ شده‌ و چانه‌ وی‌ بالا آمده‌ باشد.

دهان‌ کودک‌ را مجدداً کنترل‌ کنید. هرگونه‌ انسداد آشکار را برطرف‌ سازید ولی‌ داخل‌ دهان‌ را با انگشت‌ جستجو نکنید.

بیش‌ از 5 بار برای‌ دست‌ یافتن‌ به‌ تنفس‌های‌ اثربخش‌ تلاش‌ نکنید. اگر همچنان‌ نمی‌توانید 2 تنفس‌ اثربخش‌ بدهید، نشانه‌های‌ گردش‌ خون‌ را در کودک‌ بررسی‌ کنید. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ کنترل‌ گردش‌ خون‌ » مراجعه‌ کنید.

 

هشدار!

اگر می‌دانید که‌ کودک‌ دچار خفگی‌ شده‌ است‌ و نمی‌توانید تنفس‌ اثربخش‌ داشته‌ باشید، باید بلافاصله‌ ماساژ قفسه‌ سینه‌ را به‌ منظور برطرف‌ ساختن‌ فوری‌ انسداد آغاز کنید (مبحث‌ « نحوه‌ احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ » را ببینید).

 

کنترل‌ گردش‌ خون‌

همچنان‌ در کنار سر کودک‌ زانو زده‌، با نگاه‌، سمع‌ و لمس‌، به‌ دنبال‌ نشانه‌های‌ گردش‌ خون‌ (مثل‌ تنفس‌، سرفه‌ یا حرکت‌) بگردید. این‌ ارزیابی‌ نباید بیشتر از 10 ثانیه‌ طول‌ بکشد.

 

نشانه‌های‌ گردش‌ خون‌ وجود ندارند

فوراً ماساژ قفسه‌ سینه‌ و احیای‌ تنفسی‌ (احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌) را آغاز کند. این‌ کار را به‌ مدت‌ یک‌ دقیقه‌ ادامه‌ دهید. سپس‌ با مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگیرید و آمبولانس‌ درخواست‌ کنید. به‌ مبحث‌ « نحوه‌ احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ » مراجعه‌ کنید.

 

مطمئن‌ هستید نشانه‌هایی‌ از گردش‌ خون‌ یافته‌اید

1) احیای‌ تنفسی‌ را به‌ مدت‌ یک‌ دقیقه‌ ادامه‌ دهید. سپس‌ با مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگیرید و آمبولانس‌ درخواست‌ کنید. بعد از هر 20 دقیقه‌ تنفس‌ (تقریباً یک‌ دقیقه‌)، نشانه‌های‌ گردش‌ خون‌ را مجدداً کنترل‌ کنید. اگر کودک‌ نفس‌ کشیدن‌ را آغاز کرده‌ ولی‌ همچنان‌ بی‌هوش‌ است‌، وی‌ را در وضعیت‌ بهبود قرار دهید.

2) علایم‌ حیاتی‌ (سطح‌ پاسخ‌دهی‌، نبض‌ و تنفس‌) را کنترل‌ کنید. برای‌ برگرداندن‌ مجدد مصدوم‌ به‌ پشت‌ و آغاز احیای‌ تنفسی‌، آماده‌ باشید.

 

نحوه‌ احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌

1) در کنار کودک‌ زانو بزنید. به‌ کمک‌ نوک‌ انگشتان‌ دست‌ پایین‌تر خود، یکی‌ از پایین‌ترین‌ دنده‌های‌ کودک‌ را در سمتی‌ که‌ به‌ شما نزدیک‌تر است‌، پیدا کنید. نوک‌ انگشتان‌ خود را روی‌ دنده‌ مذکور حرکت‌ دهید تا به‌ محل‌ تلاقی‌ دنده‌های‌ پایینی‌ با جناغ‌ برسید. انگشت‌ میانی‌ خود را روی‌ محل‌ تلاقی‌ و انگشت‌ اشاره‌ را در کنار آن‌، روی‌ قسمت‌ پایینی‌ استخوان‌ جناغ‌ بگذارید.

2) کف‌ دست‌ دیگر خود را ر روی‌ استخوان‌ جناغ‌ قرار دهید و آنقدر به‌ پایین‌ بلغزانید تا به‌ انگشت‌ اشاره‌ (دست‌ اول‌) برسد. این‌ نقطه‌، همان‌ محلی‌ است‌ که‌ باید روی‌ آن‌ فشار بیاورید.

3) تنها از کف‌ یک‌ دست‌ برای‌ فشار وارد کردن‌ استفاده‌ کنید (انگشتان‌ خود را بالا بگیرید تا روی‌ دنده‌های‌ کودک‌ فشار وارد نشود).

4) کاملاً روی‌ کودک‌ خم‌ شده‌، دستان‌ خود را مستقیم‌ نگه‌ دارید؛ به‌طور عمودی‌ روی‌ استخوان‌ جناغ‌ فشار بیاورید و قفسه‌ سینه‌ را به‌ اندازه‌ یک‌ سوم‌ عمق‌ آن‌ فرو ببرید. بدون‌ برداشتن‌ دستان‌ خود، فشار را از روی‌ قفسه‌ سینه‌ بردارید.

5) قفسه‌ سینه‌ را 5 بار با سرعت‌ 100 بار در دقیقه‌ فشار دهید. زمان‌ لازم‌ برای‌ فشردن‌ قفسه‌ سینه‌ و رها کردن‌ آن‌، تقریباً باید یکسان‌ باشد.

6) سر را به‌ عقب‌ خم‌ کرده‌، چانه‌ را بالا بکشید و یک‌ بار تنفس‌ بدهید.

7) این‌ چرخه‌ (5 بار ماساژ قفسه‌ سینه‌ و یک‌ بار تنفس‌) را ادامه‌ دهید. احیای‌ قلبی‌ ـ ریوی‌ را تا زمانی‌ ادامه‌ دهید که‌ نیروهای‌ امداد اورژانس‌ برسند و مسؤولیت‌ را بر عهده‌ بگیرند؛ کودک‌ از خود حرکتی‌ بروز دهد یا یک‌ تنفس‌ خود به‌ خودی‌ انجام‌ دهد؛ یا آنقدر خسته‌ شوید که‌ دیگر نتوانید ادامه‌ دهید.

 

نحوه‌ قراردادن‌ در وضعیت‌ بهبود

1) در کنار کودک‌ زانو بزنید. عینک‌ و هر شی‌ء حجیم‌ دیگر را از جیب‌ها خارج‌ کنید اما از اشیای‌ کوچک‌ صرف‌ نظر کنید.

2) مطمئن‌ شوید که‌ هر دو پای‌ کودک‌ به‌ حالت‌ مستقیم‌ قرار گرفته‌ باشند. اندام‌ بالایی‌ کودک‌ را که‌ نزدیک‌تر به‌ شما است‌، با زاویه‌ عمود نسبت‌ به‌ تنه‌ قرار دهید به‌ طوری‌ که‌ از ناحیه‌ آرنج‌ خم‌ شده‌ باشد و کف‌ دست‌ رو به‌ بالا باشد.

3) اندام‌ بالایی‌ دیگر کودک‌ را که‌ دورتر نسبت‌ به‌ شما قرار گرفته‌، از روی‌ قفسه‌ سینه‌ او عبور داده‌، پشت‌ دست‌ وی‌ را در مقابل‌ گونه‌ای‌ که‌ به‌ شما نزدیکتر است‌ نگه‌ دارید. با دست‌ دیگر خود، اندام‌ پایینی‌ دورتر کودک‌ را در محلی‌ بالاتر از زانو گرفته‌، طوری‌ بالا بکشید که‌ کف‌ پا روی‌ زمین‌ به‌ حالت‌ مسطح‌ قرار بگیرد.

 

احتیاط‌

اگر کودک‌ را در حالتی‌ پیدا کردید که‌ روی‌ شکم‌ یا یک‌ طرف‌ خود افتاده‌ بود، لازم‌ نیست‌ برای‌ قرار دادن‌ وی‌ در وضعیت‌ بهبود، تمام‌ این‌ مراحل‌ را طی‌ کنید.

هشدار!

اگر به‌ آسیب‌ ستون‌ فقرات‌ مشکوک‌ هستید و نمی‌توانید بدوم‌ تغییر وضعیت‌ کودک‌ یا با استفاده‌ از روش‌ « بالا راندن‌ فک‌ »، راه‌ تنفسی‌ را باز نگه‌ دارید، به‌ کمک‌ راهکارهای‌ ارایه‌ شده‌ در زیر‌، کودک‌ را در وضعیت‌ بهبود قرار دهید.

 

4) ضمن‌ فشردن‌ دست‌ کودک‌ به‌ روی‌ گونه‌اش‌، اندام‌ پایینی‌ دورتر را کشیده‌، وی‌ را به‌ سمت‌ خود بچرخانید تا کودک‌ روی‌ یک‌ پهلوی‌ خود قرار بگیرد.

5) وضعیت‌ ران‌ را طوری‌ تنظیم‌ کنید که‌ هر دو مفصل‌ زانو و لگن‌ خاصره‌ با زاویه‌ عمود خم‌ شوند. سر کودک‌ را به‌ عقب‌ خم‌ کنید تا راه‌ تنفسی‌ باز بماند. در صورت‌ لزوم‌، موقعیت‌ دست‌ را در زیر چانه‌ تنظیم‌ کنید تا مطمئن‌ شوید که‌ سر به‌ حالت‌ خم‌ شده‌ و راه‌ تنفسی‌ به‌ حالت‌ باز باقی‌ می‌ماند.

6) اگر هنوز آمبولانس‌ درخواست‌ نکرده‌اید، با مرکز اورژانس‌ تماس‌ بگیرید. علایم‌ حیاتی‌ (سطح‌ پاسخ‌دهی‌، نبض‌ و تنفس‌) را کنترل‌ و ثبت‌ کنید.

7) اگر لازم‌ است‌ که‌ کودک‌ بیش‌ از 30 دقیقه‌ در وضعیت‌ بهبود باقی‌ بماند، وی‌ را به‌ پشت‌ چرخانده‌، سپس‌ به‌ سمت‌ دیگر بچرخانید (مگر آنکه‌ آسیب‌های‌ وارده‌ اجازه‌ چنین‌ کاری‌ را ندهند)

 

مورد خاص‌

آسیب‌ ستون‌ فقرات‌

اگر به‌ آسیب‌ ستون‌ فقرات‌ مشکوک‌ هستید و مجبورید برای‌ باز نگه‌ داشتن‌ راه‌ تنفسی‌، کودک‌ را در وضعیت‌ بهبود قرار دهید، سعی‌ کنید با پیروی‌ از راهنمایی‌های‌ زیر، ستون‌ فقرات‌ را به‌ حالت‌ مستقیم‌ نگه‌ دارید:

اگر تنها هستید، از روش‌ ارایه‌ شده‌ در این‌ صفحه‌ استفاده‌ کنید.

اگر 2 نفر هستید، یکی‌ از شما باید در زمانی‌ که‌ دیگری‌ کودک‌ را می‌چرخاند، سر را به‌ حالت‌ ثابت‌ نگه‌ داد.

اگر 3 نفر هستید، یک‌ نفر در زمانی‌ که‌ دیگری‌ کودک‌ را می‌چرخاند، سر را ثابت‌ نگه‌ می‌دارد. نفر سوم‌ باید پشت‌ کودک‌ را طی‌ این‌ اقدام‌، به‌ حالت‌ مستقیم‌ نگه‌ دارد.

اگر جمعاً 4 نفر یا بیشتر هستید، از روش‌ « چرخاندن‌ مثل‌ الوار » استفاده‌ کنید.





دیدگاه ها : نظرات
برچسب ها: کمک های اولیه ی اورژانسی - کودک‌ بی‌هوش‌ (7-1 ساله‌) ،
آخرین ویرایش: - -



Check Google Page Rank

تصویر ثابت